پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمودند: هنگامى که موسى، خضر را ملاقات کرد، پرندهاى در برابر آنان
«1». طىّ اين مرحله بىهمرهى خضر مکن ظلمات است بترس از خطر گمراهى (حافظ)
جلد 5 - صفحه 200
قطرهاى از آب دريا را با منقارش برداشت و برزمين ريخت. خضر به موسى گفت: آيا رمز اين کار پرنده را دانستى؟ او به ما مىآموزد که علم ما در برابر علم خداوند، همانند قطرهاى در برابر دريايى بىکران است. «1»
در اين آيات کوتاه، نکات متعدّدى در ادب و تواضع نسبت به استاد ديده مىشود، از جمله:
الف: موسى شاگردى خود را با اجازه آغاز کرد. «هَلْ»
ب: خود را پيرو استاد معرّفى کرد. «أَتَّبِعُکَ»
ج: خضر را استاد معرفى کرد. «تُعَلِّمَنِ»
د: خود را شاگرد بخشى از علوم استاد دانست. «مِمَّا»
ه: علم استاد را به غيب پيوند داد. «عُلِّمْتَ»
و: تعليم استاد را اثربخش دانست. «رُشْداً»
ز: همانگونه که خداوند به تو آموخت تونيز به من بياموز. «مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً»
ح: قول داد که نافرمانى نکند. (دو آيهى بعد): «لا أَعْصِي لَکَ أَمْراً»
ط: کارها و سخنان استاد را فرمان دانست. «لا أَعْصِي لَکَ أَمْراً»
ى: براى آينده و پايداريش وعده نداد و گفت: «إِنْ شاءَ اللَّهُ»