تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِکَةُ تَنْزِيلاً «25» وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ‌: و ياد کن روزى را که در آن شکافته شود آسمانها به سبب ابرى سفيد که بالاى هفت طبقه آسمان و گران‌تر از همه آن است و حق تعالى آن را به قدرت کامله خود نگاهداشته، روز قيامت بر آسمان افکنده شود، به هر آسمان که رسد شکافته شود، يا آسمان بشکافد و بر آن ابر باشد، يا آسمان بشکافد و از ابر دور شود از آن تا ابر فرود آيد. وَ نُزِّلَ الْمَلائِکَةُ جلد 9 - صفحه 325 تَنْزِيلًا: و نازل گرديده شوند ملائکه‌اى که در آن ابر باشند با صحائف اعمال بندگان نازل شدنى تا روى زمين مملو از ملائکه گردد. حاصل آنکه آسمان شکافته شود به ابرى که از آن بيرون آيد، و در آن ابر ملائکه نازل شوند با صحايف اعمال بنده‌ها. از ابن عباس نقل شده که: آسمان دنيا شکافته شود و اهل آن نازل شوند و ايشان اکثر اهل زمين باشند از جن و انس، و همچنين آسمان دوم و سوم تا هفتم منشق، و اهالى آن بيشتر اهل زمين باشند و تمام به زمين نازل گردند.