تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الْمُلْکُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ وَ کانَ يَوْماً عَلَى الْکافِرِينَ عَسِيراً «26»
الْمُلْکُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ: سلطنت و پادشاهى در آن روز ثابت است مر خداى بخشاينده را، زيرا تمام پادشاهى ملوک باطل شود و مدعيان زبان دعوى مالکيت، بربندند و به غير از پادشاهى خداوند يکتا، هيچ سلطنتى باقى نماند و پادشاهى ملوک باطل شود و مدعيان زبان دعوى مالکيت بربندند و پادشاهى الهى ثابت و زوال و فنائى نيابد. وَ کانَ يَوْماً عَلَى الْکافِرِينَ عَسِيراً: و باشد آن روز روزى بر کافران دشوار و سخت از شدت هول و ترس و اضطراب.
نکته: تقدم جار و مجرور براى افاده حصر است، يعنى شدت اهوال آن روز منحصر به کافران است، اما بر اهل ايمان آسان خواهد بود.