تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ (166)
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا: زمانى که عالم شوند به اينکه همه قدرت براى خدا و عذاب او شديد است، بيزارى جويند متبوعين و کسانى که مطاع بودند، مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا: از کسانى که پيروى ايشان نموده‌اند، يعنى رؤسا و پيشوايان اهل ضلالت و شرک بيزارى جويند از تابعين و پيروان خود، وَ رَأَوُا الْعَذابَ: در حالتى که بينند تابع و متبوع عذاب را. وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ: و بريده و منقطع شود از آنها اسباب و ارتباطى که داشتند از
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 309
عهود و قرابت و محبت و مصاحبت. نزد بعضى مفسرين خداى تعالى اصنام جماد را روز قيامت به نطق آورد تا به زبان فصيح از بت‌پرستان تبرى جويند.