تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلا تُطِعِ الْکافِرِينَ وَ جاهِدْهُمْ بِهِ جِهاداً کَبِيراً (52)
فَلا تُطِعِ الْکافِرِينَ: پس فرمان مبر کافران را که به دين پدران خود دعوت کنند. خطاب به پيغمبر و مراد امت است که در دين حق و ايمان ثبات ورزند و به هيچ وجه کفار را اطاعت نکنند. وَ جاهِدْهُمْ بِهِ جِهاداً کَبِيراً: و جهاد کن ايشان را به قرآن يا به ترک طاعت آنان جهاد بزرگى در کميت و کيفيت. مراد آنست که کفار کوشش کنند در ابطال حق، و تو در مقابل برطرف کن باطل را و ثابت باش در حق و مجاهده کن سخت با همه آنان به حجج بينه و دلايل واضحه که اکبر از جهاد به سيف مىباشد، زيرا تو مبعوث بر کافه برايا، و دين تو ناسخ تمام اديان است.
تبصره: آيه شريفه دلالت دارد بر آنکه جهاد متکلمين در رد شبهه مبطلين و دشمنان دين، از اجل و اکبر جهاد، و منزلت آن نزد حق تعالى اعظم آن است و
جلد 9 - صفحه 354
شايد حديث: رجعنا من الجهاد الاصغر الى الجهاد الاکبر، اشاره به اين باشد. و ممکن است مراد مقاتله با کفار باشد، يعنى اى پيغمبر قتال و جهاد کن به شمشير آبدار به تأييد پروردگار. «1»