1- عملى ارزشمند است که بدنبال آن جلب منفعت يا دفع ضررى باشد، پرستش غير خدا ارزشى ندارد. «وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ»
2- مشرکان، هيچ دليل ومنطقى براى پرستش بتها ندارند. «لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ»
3- نفع و ضرر تنها به دست خداست، نه ديگران. «لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ»
4- مشرکان، کافرند ودر کفر پشتيبان يکديگرند. «کانَ الْکافِرُ عَلى رَبِّهِ ظَهِيراً»