تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ وَ کانَ الْکافِرُ عَلى‌ رَبِّهِ ظَهِيراً (55) بعد از آن در مذمت بت پرستان و اعراض آنها از پرستش خالق منان فرمايد: وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ‌: و مى‌پرستند غير از خدا، ما لا يَنْفَعُهُمْ‌: آنچه را که نفع نمى‌رسانند ايشان را چون پرستش کنند آنها را، وَ لا يَضُرُّهُمْ‌: و ضرر نزنند ايشان را اگر آنها را نپرستند. مراد اصنام يا هر چيزى را که غير از خدا ستايش مى‌کنند، زيرا هيچ موجودى مستقل نيست در نفع و ضرر. وَ کانَ الْکافِرُ عَلى‌ رَبِّهِ ظَهِيراً: و هست کافر به يگانگى خدا بر نافرمانى پروردگار خود، هم پشت شيطان و معاون او در عداوت و شرک و مخالفت و عصيان و خاموش کردن نور ايمان. يا کافر هميشه خوار و ذليل و حقير است نزد خدا، و از نظر رحمت انداخته شده مانند کسى که پشت سر اندازند و به او نگاه نکنند. بنابراين آيه مانند آيه‌ «وَ لا يُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ» باشد و منه قوله تعالى‌ «وَ اتَّخَذْتُمُوهُ وَراءَکُمْ ظِهْرِيًّا».