تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاَّ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً (56)
وَ ما أَرْسَلْناکَ: و نفرستاديم تو را به کافه عالميان، إِلَّا مُبَشِّراً: مگر در حالتى که مژده دهنده مؤمنان را به ثواب الهى، وَ نَذِيراً: و ترساننده کافران را به عقوبت نامتناهى.
تنبيه: خداى تعالى مبعوث فرمود حضرت پيغمبر را براى نفع بندگان، زيرا فرستاد او را تا بشارت دهد ايشان را بر طاعت و بترساند آنها را از معصيت، پس مستحق شوند ثواب را و محترز گردند از عقاب؛ پس جهلى اعظم نيست از جهل
جلد 9 - صفحه 360
کسى که منحصر نموده کوشش خود را در اذيت کسى که مقصور نموده جهد خود را در اصلاح مهمات دين و دنيا و آخرت عامه مردم.