اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يَعبُدُون‌َ مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ ما لا يَنفَعُهُم وَ لا يَضُرُّهُم وَ کان‌َ الکافِرُ عَلي رَبِّه‌ِ ظَهِيراً (55)
و عبادت مي‌کنند از غير خداوند تبارک و تعالي چيزي را که هيچ گونه نفعي براي آنها ندارد و هيچگونه ضرري و هست کافر بر پروردگار خود پشت کننده.
جلد 13 - صفحه 640
اينکه آيه شريفه را دو نحوه تفسير کردند. تفسير اول: اينکه که مراد مشرکين هستند که.
(وَ يَعبُدُون‌َ مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ) عبادت اصنام يا سنگ يا درخت يا آتش يا گاو يا گوساله يا ملائکه يا عيسي يا ساير آلهه خود را.
(ما لا يَنفَعُهُم وَ لا يَضُرُّهُم) از عبادت آنها نفعي به آنها نمي‌رسانند و از مخالفت آنها ضرري به آنها متوجه نمي‌کنند منشأ هيچ گونه نفع و ضرر نيستند.
(وَ کان‌َ الکافِرُ عَلي رَبِّه‌ِ ظَهِيراً) چون تعبير به علي فرمود که از براي ضرر است- يعني- بي‌اعتنايي و بي‌احترامي نسبت به پروردگار خود دارند و ترک عبادت او را نمودند و پشت کردند در اطاعت او و تصديق انبياء او و دوري از کتاب او و فرمان او و مرتکب شدند معاصي او را و مخالفت کردند.
و تعبير دوم: که در اخبار تصريح شده که باطن قرآن است مراد از رب سلطان و مالک و صاحب ولاية و فرمان فرما است. به دليل قوله تعالي: (اذکُرنِي عِندَ رَبِّک‌َ).
يوسف آيه 42 که مراد ملک مصر باشد، و در اينکه آيه مراد امير المؤمنين عليه السلام است که مولي و صاحب ولايت بر تمام مسلمين و بر تمام جن و انس است و مراد از.
(وَ يَعبُدُون‌َ مِن دُون‌ِ اللّه‌ِ) عبادت شيطان و عبادت ولات جور و ظلم و دعات باطله است، به دليل قوله تعالي:
(أَ لَم أَعهَد إِلَيکُم يا بَنِي آدَم‌َ أَن لا تَعبُدُوا الشَّيطان‌َ) يس آيه 60.
(ما لا يَنفَعُهُم وَ لا يَضُرُّهُم) نه ايصال نفعي به آنها مي‌کنند و نه القاء ضرري.
(وَ کان‌َ الکافِرُ) مراد ثانيست که انکار کرد ولايت علي عليه السلام را (عَلي رَبِّه‌ِ)
جلد 13 - صفحه 641
که امير المؤمنين باشد.
(ظَهِيراً) او را خانه نشين کردند طناب به گردنش انداختند او را به مسجدش بردند با هزار گونه ضرر و اينکه هم يکي از مصاديق آيه است بناء علي هذا شامل تمام دعات باطله و ولات جور و ارباب ضلالت مي‌شود.