در اين آيه دو بار کلمهى «ما» مطرح شده است که براى جمادات به کار مىرود. هدف کفّار از اين تعبير، تحقير ذات مقدّس الهى بود. لذا به جاى «و من الرحمن» گفتند: «مَا الرَّحْمنُ» و به جاى «لمن تأمرنا» گفتند: «لِما تَأْمُرُنا». کلمهى «رحمن» رمز رحمت دائمى و بىپايان و از صفات اختصاصى پرودگار است. «4»
«1». هود، 119.
«2». الرحمن، 1- 2.
«3». انعام، 12.
«4». تفسير اطيبالبيان.
جلد 6 - صفحه 276