1- طاغوتها را رها کنيم. تا آنان ما را در قيامت رها نکردهاند، آنها را در دنيا رها کنيم. «فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ»
2- در قيامت، چشم انسان حقيقت بين شده و بر کارهاى خود، حسرت مىخورد. «يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ»
3- آرزوى برگشت هست، ولى برگشتى نيست. «لَوْ أَنَّ لَنا کَرَّةً ... وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ»