پیام‌های تفسیر نور

1- شرط اساسى در مصرف، دو چيز است: حلال بودن، پاکيزه و دل‌پسند بودن. «1». مائده، 90. «2». بقره، 60. «3». اعراف، 31. «4». حج، 28. جلد 1 - صفحه 257 «کُلُوا ... حَلالًا طَيِّباً» 2- اسلام با بعضى رياضت‌ها مخالف است. «کُلُوا» 3- بهره‌گيرى از محرّمات و چيزهاى پليد و ناپاک، پيروى کردن از شيطان است. «کُلُوا ... حَلالًا طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ» 4- نيازهاى طبيعى بشر، گاهى زمينه‌اى براى انحراف و تسلّط شيطان است. بايد ضمن تأمين نياز، به لغزش‌هاى آن توجّه داشت. «کُلُوا ... وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ ...» 5- شيطان، انسان را قدم به قدم منحرف مى‌کند. بايد از همان قدم اوّل مواظبت کرد. «خُطُواتِ الشَّيْطانِ» 6- شيطان براى انحراف مردم، از راههاى گوناگونى وارد مى‌شود. «خُطُواتِ» 7- وادار نمودن مردم به استفاده از حرام‌ها و بازداشتن آنان از نعمت‌هاى حلال، نمودى از دشمنى آشکار شيطان است. «کُلُوا ... حَلالًا طَيِّباً ... إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ»