اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
تَبارَک‌َ الَّذِي جَعَل‌َ فِي السَّماءِ بُرُوجاً وَ جَعَل‌َ فِيها سِراجاً وَ قَمَراً مُنِيراً (61)
بزرگ است آن خداوندي که قرار داد در آسمان برجهايي و مقرر فرمود در آن چراغي مثل خورشيد و ساير کواکب و قرار داده ماه را نور دهنده اهل نجوم دو دائره فرض کردند يکي مسمي به دائره منطقة البروج و يکي به دائره معدل و از براي کره زمين دو حرکت قائلند يکي انتقالي در دوره کره شمس در مدت يک سال شمسي در خط دائره منطقة البروج و اينکه دائره را دوازده قسمت کردند هر قسمتي را برج ناميدند و در لغت عرب عبارت از حمل، ثور، جوزا، سرطان اسد، سنبله، ميزان، عقرب، قوس، جدي، دلو، حوت چون ستاره‌هايي که در هر يک از اينکه بروج نمايانند شبيه يکي از اينکه مسميات هستند و در لسان عجم فروردين، ارديبهشت، خرداد، تير، مرداد، شهريور، مهر، آبان، آذر، دي، بهمن، اسفند، و يک حرکت وضعي دارد به توالي دور خود ميچرخد در يک شبانه روز تقريبي و اينکه دو دائره در دو نقطه تقاطع مي‌کنند.
اول حمل فروردين و اول ميزان مهر و در دو نقطه منتهاي بعد آنها است 24 درجه اول سرطان تير و اول جدي دي لذا ميفرمايد:
(تَبارَک‌َ الَّذِي جَعَل‌َ فِي السَّماءِ بُرُوجاً) و مطابق آن در سماء ديانت و اسلام دوازده برج قرار داد دوازده امام که اسلام و دين تا قيامت در اينکه بروج سير دارد.
(وَ جَعَل‌َ فِيها سِراجاً) که شمس عالم تاب باشد و مطابقش شمس نبوت وجود حضرت خاتم صلّي اللّه عليه و سلّم.
جلد 13 - صفحه 650
(وَ قَمَراً مُنِيراً) ماه تابان و مطابقش عصمت کبري که نور ملائکه و آسمانها و بهشت است.