تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ «3»
بعد از آن وصف فرمايد مؤمنين را:
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ: آنانکه بر پاى مى‌دارند نماز را به شرايط و ارکان و مداومت بر اقامه آن، وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ: و مى‌دهند زکات اموال خود را به مستحقان،
جلد 10 - صفحه 10
وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ: و حال آنکه ايشان به سراى آخرت، ايشان يقين دارند، يعنى به يقين مى‌دانند که بعث و نشور و بهشت و جهنم و حساب و ميزان خواهد بود.
تنبيه: خداى تعالى در اين آيه شريفه آگاه فرمايد به اينکه قرآن شريف هدايت و بشارت است براى مؤمنين، سپس وصف مؤمنين را فرمايد به اوصاف سه گانه:
اقامه نماز، اتيان زکات، و ايقان به روز آخرت و جزا، و البته يقين چون از صفات قلبيه مى‌باشد آثار و ظهور آن در اعضاء و جوارح هويدا شود و سعادت ابديه را شخص دريابد، چنانکه حضرت صادق عليه السّلام فرمود: يقين، بنده را مى‌رساند به هر مرتبه بلند و مقام ارجمند «1».