اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا جاءَها نُودِي‌َ أَن بُورِک‌َ مَن فِي النّارِ وَ مَن حَولَها وَ سُبحان‌َ اللّه‌ِ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ «8»
پس چون آمد موسي نزديک آتش ندايي شنيد که برکت داده شد بکساني که در آتش هستند و کساني که نزديک آتش و اطراف آتش هستند و منزه و مبراست خداوندي که پروردگار عالمين است.
جلد 14 - صفحه 111
يکي از اسماء الهيه متکلم است نه به آلات و اسباب بلکه به ايجاد کلام چنانچه با موسي تکلم کرد و چون کلام عرض است محتاج به معروض است لذا ايجاد کلام در يک جسمي مي‌شود، يا در هواء و يا در سنگ ريزه در کف مبارک حضرت رسول يا در سوسمار شهادت برسالت که گفتيم معجزه فعل الهيست يا در شجره براي موسي که مي‌فرمايد: در سوره قصص آيه 30 فَلَمّا أَتاها نُودِي‌َ مِن شاطِئ‌ِ الوادِ الأَيمَن‌ِ فِي البُقعَةِ المُبارَکَةِ مِن‌َ الشَّجَرَةِ أَن يا مُوسي إِنِّي أَنَا اللّه‌ُ رَب‌ُّ العالَمِين‌َ و در سوره طه آيه 12 امر بخلع نعلين شد فَلَمّا أَتاها نُودِي‌َ يا مُوسي إِنِّي أَنَا رَبُّک‌َ فَاخلَع نَعلَيک‌َ إِنَّک‌َ بِالوادِ المُقَدَّس‌ِ طُوي‌ً و وادي مقدس گفتند زمين کربلا بوده و او است بقعه مبارکه.
(فَلَمّا جاءَها) يعني چون نزديک شد به آتش.
(نودي) ندا دهنده خداي متعال است.
(أَن بُورِک‌َ مَن فِي النّارِ وَ مَن حَولَها) مفسرين گفتند مراد ملائکه هستند که در آن نور بودند و موسي که در حول او بود يا بالعکس موسي داخل بود و ملائکه در حول لکن آنچه به نظر مي‌آيد و شواهدي از خارج و داخل داريم و اللّه العالم اينکه نوري که مشاهده کرد موسي و تخيل نار کرد نور مقدس محمّد و آل بود و بورک من في النار ابدان مطهره ابي عبد اللّه و اصحابش و شيعياني که در اينکه زمين دفن شده‌اند و مي‌شوند و مراد و من حولها نجف، کاظمين، سرمن‌رآست که انوار مقدس ائمه عراق و شيعيان که در اينکه اماکن مشرفه مدفون هستند و در آيه معين نفرموده من فيها و من حولها را و شواهدي که بر اينکه دعوي داريم يکي اينکه خطاب به موسي شد پس خود موسي خارج از من فيها و من حولها است، دوم اينکه ملائکه در نور يا نار نبودند، سوم اينکه فرمايشي که خطاب به ابي عبد اللّه حضرت زين العابدين نمود
«طوبي لارض تضمنت جسدک الشريف»
چهارم اينکه فرمايش امير المؤمنين که فرمود
«کنت مع الانبياء سرا و مع محمّد (ص) جهرا»
پنجم اينکه در اخبار دارد که زمين کربلا يک قطعه‌اي از بهشت است و فرداي قيامت امر مي‌شود که ببرند در بهشت و کساني که در آنجا دفن شده‌اند موقعي که سر از قبر بيرون مي‌آورند در بهشت هستند و غير اينها.
جلد 14 - صفحه 112
(وَ سُبحان‌َ اللّه‌ِ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ) و منزه است پروردگار رب العالمين که جسم باشد و در ميان نور مکان داشته باشد چنانچه مجسمه گفتند: