پیام‌های تفسیر نور

1- سليمان از لشکريانش سان مى‌ديد. «وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ» 2- انسان داراى قدرتى است که مى‌تواند جنّ و پرنده را (به اذن خداوند) تحت فرمان خود درآورد. «وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ» 3- برخى انبيا حکومت داشتند. «حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ» 4- جنّ مى‌تواند به انسان کمک کند. «مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ» 5- ولايت انبيا تنها بر انسان‌ها نيست. «مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ» 6- نظم، در همه جا ارزشمند است ولى در لشکر و سپاه يک ضرورت و ارزش ويژه است. «فَهُمْ يُوزَعُونَ» 7- تمرين وآموزش و آماده‌باش، براى لشکر الهى يک ضرورت است. وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ‌ ... يُوزَعُونَ‌ 8- علم ودانش سليمان وسيله ومقدّمه‌ى دست‌يابى به آن همه امکانات وتسخير نيروها شد. وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ‌ ... أُوتِينا مِنْ کُلِّ شَيْ‌ءٍ ... وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ‌ ...