اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنِّي وَجَدت‌ُ امرَأَةً تَملِکُهُم وَ أُوتِيَت مِن کُل‌ِّ شَي‌ءٍ وَ لَها عَرش‌ٌ عَظِيم‌ٌ «23»
به درستي که من يافتم زني را که سلطان آنها بود و باو داده شده بود از هر چيز و از براي او بود تختي با عظمت و بزرگي.
(إِنِّي وَجَدت‌ُ امرَأَةً) نامش بلقيس بود دختر هدهاد که از سلاطين يمن از ملوک حمير
جلد 14 - صفحه 127
پس از پدرش بمقام سلطنت رسيد و در دربارش که طرف مشورت او بودند هزار نفر که هر يک آنها هزار قشون داشتند که جمعيت لشکرش دو کرور ميشود هزار هزار و لفظ بلقيس مرکب است مثل حضر موت و سر تسميه او اينست که پس از آنکه بعد از پدرش بتخت سلطنت رسيد رؤساء لشکر بعضي از بعضي سؤال کردند که سيره اينکه با سيره پدرش چه نحوه است آنها گفتند بالقياس يعني مطابق با او است لذا معروفه شد بنام بلقيس.
(تَملِکُهُم) يعني سلطان آنها بود که سلطان را ملک ميگويند مثل ملوک قياصره و اکاسره.
(وَ أُوتِيَت مِن کُل‌ِّ شَي‌ءٍ) از جواهرات و طلاجات و اراضي و باغات و فرش‌ها و اموال بسيار.
(وَ لَها عَرش‌ٌ عَظِيم‌ٌ) هدهد تخت سليمان را ديده بود و مع ذلک تخت بلقيس را عظيم ميشمارد يعني از تخت سليمان بالاتر و مهم‌تر بود گفتند سي زراع در سي زراع و ارتفاعش، سي زراع يعني طول و عرض و ارتفاعش سي زراع بوده که حاصل ضربش بيست و هفت هزار زراع ميشود مقدمش از طلا مرصع بياقوت احمر و زمرد (زبرجد) اخضر و مؤخرش از نقره مکلل بالوان جواهرات و گفتند هفت بيت داشت و ابوابش مقفل بود.