اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
اذهَب بِکِتابِي هذا فَأَلقِه إِلَيهِم ثُم‌َّ تَوَل‌َّ عَنهُم فَانظُر ما ذا يَرجِعُون‌َ «28»
حضرت
جلد 14 - صفحه 132
سليمان فرمود بهدهد که اينکه نوشته مرا ببر پس بينداز بسوي آنها پس از آن دور شو از آنها ولي باندازه‌اي که متوجه شوي که چه نظري ميگيرند.
در جواب اينکه نامه نوشت نامه را حضرت سليمان و مهر و امضاء نمود و داد بهدهد بمنقار گرفت و برد بالاي سر بلقيس انداخت نامه را در دامن بلقيس و اينکه قانون انبياء بود که بايد اولا دعوت کنند و اقامه معجزه و دليل اگر مخالفت کردند بايد جهاد کنند بهر نحوي که مقتضي باشد يا بعذاب الهي آنها را خداوند هلاک کند و حضرت سليمان ميتوانست قاصدي از مسلمين بفرستد و بهدهد داد يکي براي اينکه همين معجزه باشد که ببينند طائري اينکه نامه را آورده و مخصوصا در دامن بلقيس انداخته و آن طائر دور شده و در محل نزديکي توقف کرده و ديگر آنکه- سريعتر اينکه نامه بدست بلقيس برسد و غرض حضرت سليمان فقط دعوت بلقيس نبود بلکه جميع اهل سبأ را دعوت بدين حق ميکرد لذا بخطاب جمع فرمود:
(اذهَب بِکِتابِي هذا) اينکه نامه که نوشته‌ام و مهر کرده‌ام.
(فَأَلقِه إِلَيهِم) ضمير جمع آورد و همچنين جمله بعد که فرمود:
(ثُم‌َّ تَوَل‌َّ عَنهُم) ضمير جمع و کذا.
(فَانظُر ما ذا يَرجِعُون‌َ) و چون عالم بزبان حيوانات بوده البته عالم بجميع لغات بود و بتمام السنه صحبت ميکرد چنانچه در خبر است که بزبان فارسي، عربي، عبراني، سرياني و ساير لغات در موارد مختلفه صحبت ميکرد و نظر به اينکه اهل سبا يمن و شام لسان آنها عربي بود، کتابت و نامه سليمان بلسان عرب نوشته شد بلقيس باز کرد و ديد رو کرد بوزراء و امراء مملکت: