اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالَت يا أَيُّهَا المَلَأُ إِنِّي أُلقِي‌َ إِلَي‌َّ کِتاب‌ٌ کَرِيم‌ٌ «29»
گفت اي گروه جماعت بدرستي که القاء شده بمن کتاب کريم.
گفت بلقيس خطاب از ملائکه گفتند جمعيت اشراف از امراء و بزرگان لشکريان و متصديان مملکتي سيصد و دوازده قبيله بودند بدرستي که انداخته شد بسوي من نامه محترمي و تعبير بکريم گفتند از جهت اينکه بود که مختوم بود بخاتم سليمان و شنيده بود که سليمان سلطان
جلد 14 - صفحه 133
مقتدريست و قشون بسياري از جن و انس و طير دارد و در خبر است که اکرام کتاب بخاتم است و امروز هم نوشته که مهر و امضاء نداشته باشد اعتبار ندارد و بعلاوه با کمال اختصار بلسان عربي فصيح که بيان کرديم که حضرت سليمان بجميع السنه تکلم ميفرمود. در حديث است باعمال و لشکريانش و اهل مملکتش برومي تکلم ميفرمود و در حروب و جنگها بفارسي و با زنان حرمش بسرياني و نبطي و در عباداتش و مناجاتش بعربي بعضي گفتند که بلقيس در خواب بود و به پشت خوابيده بود هدهد آمد و نامه را روي سينه او انداخت بيدار شد ديد نامه روي سينه او افتاده بعضي گفتند در قصر او روزنه بود بطرف مشرق که بمجرد طلوع خورشيد آفتاب از اينکه روزنه در قصر ميتابيد برميخاست و سجده ميکرد چنانچه آداب آفتاب پرستان همين بود که اول طلوع آفتاب و حين غروب او بطرف خورشيد سجده ميکردند هدهد آمد مقابل اينکه روزنه موقعي که شمس طلوع کرد آفتاب نتابيد تا قدري از روز بر آمد برخاست که چرا آفتاب نتابيده نگاه کرد بطرف روزنه ديد هدهد مقابل روزنه است و نامه به منقار دارد انداخت و رفت.