اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنَّه‌ُ مِن سُلَيمان‌َ وَ إِنَّه‌ُ بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ (30)
بدرستي که اينکه کتاب از سليمان است و بدرستي که اول اينکه کتاب بسم اللّه الرحمن الرحيم است.
در مجلد اول صفحه 86 الي 93 فضائل بسمله را و خواص آن را و اختلاف بين عامه و خاصه در اينکه جزو قرآن است يا نيست در هشت صفحه بيان کرديم مراجعه فرمائيد و باتفاق جميع اينکه بسمله در اينجا جزو قرآن است اما در ساير سور غير از برائه شيعه متفق هستند که جزو تمام سور است و شافعي هم موافق شيعه اما حنفي در هيچ سوره جزء نميدانند و اما مالکي و حنبلي فقط در سوره حمد جزو ميدانند دون باقي سور و ادله شيعه را بيان کرده‌ايم و اما خواص اينکه بسمله بسيار است و ما چهارده خاصيت از براي آن با مدارک بيان کرده‌ايم:
«1» طرد شيطان در ابتداء شروع بطعام.
«2» رفع مضار طعام.
«3» رفع دشمن.
جلد 14 - صفحه 134
«4» جهر به آن در نماز موجب طرد شيطان ميشود.
«5» موقع جماع زوج شيطان شرکت نکند.
«6» شروع به هر کاري موجب اتمام آن ميشود، که از پيغمبر است فرمود:
«کل امر ذي بال لم يبدء ببسم اللّه فهو ابتر»
و در حديث ديگر ميفرمايد
«لم يذکر فيه بسم اللّه فهو ابتر»
«7» در هر گرفتاري مورث حصول بمقصد ميشود.
«8» موجب حفظ از بلاء ميشود.
«9» در موقع کندن لباس موجب ميشود که شياطين در بر نکنند.
«10» موقع کشف عورت موجب عدم نظر شياطين ميشود و ستر اعين جن و اعين بني آدم.
«11» بالاي درب خانه باعث رفع بلاء ميشود.
«12» موقع سواري موجب حفظ ملائکه و رفع شياطين.
«13» موقع دخول در خانه يا حجره نزول برکات و دفع شياطين.
«14» در ابتداء وضو موجب طهارت تمام بدن ميشود باري خدا لعنت کند آنهايي که بسم اللّه را از قرآن برداشتند از حضرت صادق است فرمود:
«ما لهم قاتلهم اللّه عمدوا الي اعظم آية في کتاب اللّه و زعموا انها بدعة اذا اظهروها»
و از حضرت باقر است فرمود
«سرقوا اکرم آية في کتاب اللّه»
و از حضرت رضا (ع) است فرمود
«انها اقرب الي اسم اللّه اعظم من ناظر العين الي بياضها»
الي غير ذلک من الاخبار.