تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَلاَّ تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ (31) مضمون دوم آنکه: أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَ‌: اينکه بزرگى مکنيد بر من و گردنکشى منمائيد، وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ‌: و بيائيد به من در حالتى که گروندگان و فرمان برندگان هستيد در آنچه امر فرمايم. لطيفه: اين کلام در نهايت اختصار با کمال دلالت بر مقصود باشد، زيرا مشتمل است بر بسمله که دالّ بر ذات صانع و صفات کماليه او صريحا يا التزاما، و نهى از ترفع که اصل رذايل است، و امر به اسلام که جامع امّهات فضائل است، و القاى کتاب به او از اعظم دلالات بر رسالت و اقامه حجّت باشد بر او. در مجمع فرمايد: اول کسى که افتتاح به بسم اللّه نمود حضرت سليمان عليه السّلام بود، و بلقيس و قوم او عارف به آن نبودند «1».