تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي ما کُنْتُ قاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ (32)
چون قوم بر مضمون نامه مطلع شدند و ديدند که با وجود اختصار لفظ دلالت بر معانى بسيار دارد، پريشان حال و مضطرب شدند و بلقيس با آنها در مقام
«1» مجمع البيان، ج 4، ص 220.
جلد 10 - صفحه 40
استشاره درآمده:
قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي: گفت اى گروه اشراف و بزرگان، فتوى دهيد مرا در امر من، يعنى جواب دهيد در اين حادثه مرا و آنچه صلاح ديد شما باشد در اين باب با من بگوئيد. عده بزرگان او سيصد و سيزده نفر بودند که با آنها در مقام مشورت برآمد و از آنها صلاح اين امر را خواست.
ما کُنْتُ قاطِعَةً أَمْراً: نبوده‌ام قطع کننده و فصل نماينده کارى را، يعنى هرگز کارى را انجام ندهم، حَتَّى تَشْهَدُونِ: تا آنکه حاضر شويد و مشورت نمائيم.