تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَ الْأَمْرُ إِلَيْکِ فَانْظُرِي ما ذا تَأْمُرِينَ (33)
قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ: گفتند آن گروه: مائيم صاحب قوت و قدرت و اسلحه و آلات جنگ، وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ: و صاحب کارزار سخت و شجاعت، يعنى هم قوت داريم هم لشکر هم شجاعت، وَ الْأَمْرُ إِلَيْکِ: و اين کار به تو واگذار شده است، فَانْظُرِي ما ذا تَأْمُرِينَ: پس تأمل کن و ببين چه مى‌فرمائى از معامله و مصالحه که ما مطيع و فرمانبردار امر تو هستيم در همه باب. و ممکن است معنى چنين باشد که ما اهل حرب هستيم نه صاحب مشورت و تو صاحب رأى و تدبير، پس رأى تو هر چه باشد ما آن را تابع خواهيم بود. بلقيس از کلام آنها دريافت که ميل مقاتله دارند، آن را نپسنديد و گفت:
ما را مصلحت جنگ نيست بلکه صلح اولى باشد که مستلزم دفع شر است، لکن در حرب چنانچه ايشان غالب آيند ديار و اموال ما در معرض تلف است چنانچه فرمايد:
جلد 10 - صفحه 41