تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّما يَأْمُرُکُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (169) ترجمه‌ جز اين نيست که امر مى‌کند شما را ببدى و زشتى و آنکه گوئيد و نسبت دهيد بخدا آنچه را نميدانيد. تفسير گفته شده است مانند بت پرستى و متابعت امام فاجر و تحريم حلال و تحليل حرام و آنکه آيه دلالت دارد بر منع از عمل بمظنه در مسائل دينيه و بنظر حقير دلالت ندارد چون حجيت مظنه بدليل خاص يا عام ثابت شود که در اينصورت قول بعلم است و فحشاء کار بدى است که قبح آن ظاهر باشد و چون انسان بالطبع مايل بتفوق بر امثال و اقران و ابراز کمالات و اظهار علم است شيطان وسوسه ميکند که غالبا مطالب را منقح نکرده براى اظهار علميت بصورت علمى بيان نمايد و اين بسى موجب ضلال و اضلال است البته بايد اين هواهاى خام را از سر بدر کرد و دانست که افتراء بخدا و پيغمبر از اعظم معاصى است و همچنين اغراء بجهل مفاسد دنيوى و اخروى دارد و از همه بدتر آنکه عاقبت بزودى مطلب مکشوف ميشود و معلوم ميگردد که گوينده هم بيسواد بوده هم بيدين و بغرض دنيوى خود هم نائل نميشود. جلد 1 صفحه 211