اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالَت إِن‌َّ المُلُوک‌َ إِذا دَخَلُوا قَريَةً أَفسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهلِها أَذِلَّةً وَ کَذلِک‌َ يَفعَلُون‌َ (34)
گفت بلقيس که سلاطين موقعي که حمله کنند بر شهرستاني و مملکتي فساد زيادي رخ ميدهد و مملکت را آشوب ميکنند و اهل مملکت را ذليل ميکنند و عزت آنها را از بين ميبرند.
تا اينجا کلام بلقيس است با اصحابش و خداوند هم تصديق او را ميفرمايد که چنين ميکنند بلقيس نظر به اينکه ديد که او با سليمان طرف نيست سليمان طرف شده بايد يک نقشه کشيد که قشون سليمان اصلا بطرف اينها نيايند زيرا اگر آمدند از دو حال خارج نيست يا بايد تسليم
جلد 14 - صفحه 138
شويم اگر ديديم تاب مقاومت با آنها را نداريم و اگر تسليم شديم مملکت ما را تصرف ميکنند و تمام حيثيات ما از دست ميرود و اگر مقاومت کرديم و در مقام دفاع برآمديم البته خونريزيهاي زياد، ميشود بقول عوام ميگويند در جنگ و جدال نان و حلوا خير نميکنند يک دسته مقتول يک دسته اسير يک مقدار اموال از بين ميرود و بالاخره عاقبتش هم معلوم نيست بکجا ميکشد کي غالب ميشود کي مغلوب اگر ما غالب شديم و دفع آنها را کرديم بالاخره يک خسارات زيادي و يک تلفاتي بما وارد شده و اگر آنها غالب شدند روزگار ما تباه ميشود و بهتر آنست که يک تمهيدي بکنيم که اصلا قشون سليمان حرکت نکند و با او بدر دوستي وارد شويم لذا (قالَت إِن‌َّ المُلُوک‌َ إِذا دَخَلُوا قَريَةً أَفسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهلِها أَذِلَّةً وَ کَذلِک‌َ يَفعَلُون‌َ).
تنبيه: لشکر بلقيس با اينکه آفتاب پرست بودند و کافر بودند و مشرک، رأي بلقيس را پسنديدند ولي لشکر حضرت مجتبي با اينکه ميگفتند ما مسلمانيم و شيعه، حضرت حسن را امام مفترض الطاعه ميدانستند موقعي که خبر شد که معاويه با قشون زيادي حرکت کرده و حضرت بيست هزار بدفعات ثلاث براي جلوگيري او فرستاد و ملحق شدند به لشکر معاويه حضرت تصريح هم نفرمود بلکه فرمود اگر نظري بگيرم که خون شما محفوظ ماند بايد اطاعت کنيد ريختند اموالش را غارت کردند دراعه از دوش مبارکش برداشتند سجاده از زير پايش کشيدند خواستند او را دستگير کنند تحويل معاويه دهند حضرت ناچار بطرف مدائن رفت در ساباط مدائن خنجر زهرآلود بران مبارکش زدند يک ماه تحت معالجه بود.
بلقيس گفت بملإ خود: