اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ارجِع إِلَيهِم فَلَنَأتِيَنَّهُم بِجُنُودٍ لا قِبَل‌َ لَهُم بِها وَ لَنُخرِجَنَّهُم مِنها أَذِلَّةً وَ هُم صاغِرُون‌َ (37)
برسول بلقيس فرمود برگرد با اينکه هدايا بسوي اهل سبا پس هر آينه مياورم و ميفرستيم بر آنها لشکري که نتوانند تقابل کنند با آنها و هر آينه بيرون ميکنيم آنها را از مساکن و اماکن خود بنحوه ذلت و خواري و آنها خفيف و حقير ميشوند.
نداريم در احاديث که چه مقدار بود لشکر سليمان که فرستاد براي سبا لکن از اينکه آيه استفاده ميشود که بسيار بودند چندين برابر لشکر بلقيس از کلمه لا قبل لهم بها و از آيه بعد استفاده ميشود که اينها مسلمين جن و انس بودند از شياطين و طيور نبودند از کلمه «قَبل‌َ أَن يَأتُونِي مُسلِمِين‌َ» و نيز استفاده ميشود که آنها را با سيري آوردند لذا فرمود بآن رئيس مرسلين بلقيس:
جلد 14 - صفحه 141
(ارجِع إِلَيهِم) اينکه کلمه را دو نحوه ميتوان تفسير کرد يکي يعني برگرد بسوي آنها و خبر بده ديگر بمعني برگردان هداياي آنها را بسوي آنها و اينکه معني بنظر اقرب ميآيد چون قبول نفرمود بايد برگردد بخود آنها که دليل باشد بر اينکه اعتنايي و احتياجي باين زخارف دنيوي نکرده و ندارد.
(فَلَنَأتِيَنَّهُم بِجُنُودٍ لا قِبَل‌َ لَهُم بِها) خود حضرت سليمان که نرفت با لشگر و تعبير بمتکلم مع الغير براي اينست که سليمان فرستاد و بامر سليمان رفتند و همچنين جمله:
(وَ لَنُخرِجَنَّهُم مِنها) اخراج آنها ممکن است مراد اخراج از سلطنت و رياست و امثال آنها باشد و ممکن است اخراج از مملکت باشد و ممکن است اخراج از مساکن و شهرها که در او سکونت داشته ولي بنظر جمع بين هر سه معني باشد.
(اذلة) با حال ذلت و اسارت که آنها را دستگير کنند و بياورند نزد سليمان.
(وَ هُم صاغِرُون‌َ) صغير مقابل کبير است اصاغر ناس ضعفاء و زيردستان هستند مقابل اکابر که رؤساء و بزرگان مملکت يعني از اينکه تکبر و نخوت و بلند پروازي مياندازيم آنها را.