1- ارتجاع و عقب گرد، ممنوع است. پيروى از سنّت و راه نياکان، اگر همراه با استدلال و تعقّل نباشد، قابل پذيرش نمىباشد. «أَلْفَيْنا عَلَيْهِ آباءَنا»
2- تعصّباتِ نژادى وقبيلهاى، از زمينههاى نپذيرفتن حقّ است. «بَلْ نَتَّبِعُ ... آباءَنا»
3- آداب و عقايد نياکان، در آيندگان اثر گذار است. «ما أَلْفَيْنا عَلَيْهِ آباءَنا»
4- راه حقّ، با عقل و وحى به دست مىآيد. «لا يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ»
5- انتقال تجربه و دانش ارزش است، ولى انتقال خرافات از نسل گذشته به نسل آينده، ضد ارزش مىباشد. «آباؤُهُمْ لا يَعْقِلُونَ»
6- عقل، ما را به پيروى از وحى، رهبرى مىکند. «اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ ... أَ وَ لَوْ کانَ آباؤُهُمْ لا يَعْقِلُونَ»