1- ارزش چشم و گوش و زبان، به آن است که مقدّمهى تعقّل باشد، و گرنه حيوانات نيز چشم و گوش دارند. «صُمٌّ بُکْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ»
2- راه شناخت، پرسيدن، گوش کردن و ديدن همراه با تفکّر است. «صُمٌّ بُکْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ»
3- اشخاص بىتفاوت در برابر دعوت حقّ، پنج صفت تحقيرآميز دارند:
مثل حيوانند، کورند، کرند، لالند و بىعقلند. «مَثَلُ الَّذِينَ کَفَرُوا ... فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ»