1- کيفرهاى الهى، با جُرم انسان متناسب است. «مَکَرُوا- مَکَرْنا»
2- کسانى که عليه اولياى خدا توطئه مىکنند، طرف آنها خداست. «مَکَرُوا مَکْراً وَ مَکَرْنا مَکْراً» 3- در برابر نقشههاى کفّار شما نيز بايد اهل تدبير و نقشه باشيد. «مَکَرُوا مَکْراً وَ مَکَرْنا مَکْراً»
4- خداوند تدبير مردم را مىداند، امّا مردم تدبير او را نمىدانند. «وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ»
«1». اعراف، 78.
«2». ذاريات، 44.
«3». هود، 67.
جلد 6 - صفحه 435
5- چوب خدا صدا ندارد. مَکَرْنا ... وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
6- تاريخ، بر قانون و سنّت معيّنى استوار است و دقّت در آن، براى دورانهاى ديگر سودمند است. «فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ مَکْرِهِمْ»
7- سنّت الهى بر پيروزى حقّ بنا نهاده شده است. «فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ مَکْرِهِمْ»
8- زود قضاوت نکنيد؛ از توفيقاتى که به خاطر مکر، نصيب بعضىها مىشود، فريب نخوريد، بلکه به عاقبت آنان توجّه کنيد. «عاقِبَةُ مَکْرِهِمْ»
9- آمادهباش دشمنان براى ارتکاب جنايت، سبب قهر الهى است، گرچه آنان به اهداف پليد خود نرسند. (دشمنان، همقسم شدند تا پيامبر را بکشند و در کمين هم نشستند، ولى حضرت را نکشتند، لکن خودشان هلاک شدند).
«دَمَّرْناهُمْ»
10- پيروى از مفسدان، عقوبت دارد. «دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ»