اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأَنجَيناه‌ُ وَ أَهلَه‌ُ إِلاّ امرَأَتَه‌ُ قَدَّرناها مِن‌َ الغابِرِين‌َ (57)
پس نجات داديم او را و اهل او را مگر زن او را که تقدير کرديم آن زن را از بازماندگان در بلا و هلاکت.
طريقه نجات او را خداوند در ساير سور بيان فرموده که ملائکه بر او نازل شدند بصورت زيبا بسيار خوش صورت و او در مزرعه بود و آنها را مخفيانه برد در منزل بعنوان ضيافت که مبادا قوم نسبت بآنها جسارت و دست درازي کنند، زن لوط بالاي بام آتش روشن کرد قوم مطلع شدند آمدند بخيال سويي نسبت بآنها چشمهاي آنها کور شد آنها را نديدند ملائکه گفتند ما آمده‌ايم براي هلاکت قوم شما شبانه اهل خود را برداريد و از اينکه شهر خارج شويد مگر زن خود را که او بايد هلاک شود و صبح پس از بيرون رفتن شما اينکه قوم را هلاک خواهيم کرد چنانچه ميفرمايد وَ لَقَد راوَدُوه‌ُ عَن ضَيفِه‌ِ فَطَمَسنا أَعيُنَهُم (قمر آيه 37) و ميفرمايد فَلَمّا جاءَ آل‌َ لُوطٍ المُرسَلُون‌َ قال‌َ إِنَّکُم قَوم‌ٌ مُنکَرُون‌َ قالُوا بَل جِئناک‌َ بِما کانُوا فِيه‌ِ يَمتَرُون‌َ
جلد 14 - صفحه 162
وَ أَتَيناک‌َ بِالحَق‌ِّ وَ إِنّا لَصادِقُون‌َ فَأَسرِ بِأَهلِک‌َ بِقِطع‌ٍ مِن‌َ اللَّيل‌ِ وَ اتَّبِع أَدبارَهُم وَ لا يَلتَفِت مِنکُم أَحَدٌ وَ امضُوا حَيث‌ُ تُؤمَرُون‌َ وَ قَضَينا إِلَيه‌ِ ذلِک‌َ الأَمرَ أَن‌َّ دابِرَ هؤُلاءِ مَقطُوع‌ٌ مُصبِحِين‌َ وَ جاءَ أَهل‌ُ المَدِينَةِ يَستَبشِرُون‌َ قال‌َ إِن‌َّ هؤُلاءِ ضَيفِي فَلا تَفضَحُون‌ِ وَ اتَّقُوا اللّه‌َ وَ لا تُخزُون‌ِ قالُوا أَ وَ لَم نَنهَک‌َ عَن‌ِ العالَمِين‌َ قال‌َ هؤُلاءِ بَناتِي إِن کُنتُم فاعِلِين‌َ (حجر آيه 61 الي 71) يازده آيه شرحش در محلش گذشت.
(فَأَنجَيناه‌ُ وَ أَهلَه‌ُ) نجات بخشيديم او و اهل او را.
(إِلّا امرَأَتَه‌ُ قَدَّرناها مِن‌َ الغابِرِين‌َ) غابر بمعني باقي مانده واگذار شده که با لوط و اهلش بيرون نرفت و در عذاب با قوم باقي ماند.