المیزان جلد۵ بخش۱۷
* آيات ۵ - ۴ سوره مائده
* حکم صيد با سگ شکارى
* پاسخ به يک سؤ ال در مورد توجه خطاب تکليفى به کفار در آيه شريفه
* مراد از « طعام » در آيه شريفه
* آيه شريفه داله بر حليت محصنات از اهل کتاب ، منسوخ نيست
* منظور از کلمه « محصنات » در آيه شريفه
* معناى « کفر به ايمان » عبارت است از ترکعمل به مقتضاى ايمان
* بيان غرض از تشريع حکم مربوط به زنان کتابيه و زنهار دادن از سقوط در پرتگاههوا و هوس در معاشرت با اهل کتاب
* اقوال و احتمالات نادرستى که در معناى آيه « اليوماحل لکم الطيبات ... » گفته شده است
* رواياتى در ذيل جمله « ...و ما علتکم من الجوارح مکلبين » مربوط به صيد با سگشکارى
* رواياتى در مورد مراد از حليت طعام اهل کتاب درذيل جمله « و طعامهم حل لکم »
* رد اشکالات صاحب تفسير المناز بر علماى خاصه که حليت حبوبات و نظائر آن را نزداهل کتاب باشد از آيه شريفه فهميده اند
* رد استدلال صاحب المنار در بررسى حکم تحريم ذبيحهاهل کتاب
* رد گفتار ديگر صاحب المنار در خصوص (تفاوت رفتار اسلام با عرب و غير عرب )
* رواياتى در ذيل آيه (والمحصنات من الذين اوتواالکتاب ...)
* اشاره به عدم صحت قول به منسوخ شدن جمله « و المحصنات من الذين اتوا الکتاب ... » با « لا تمسکوا بعصم الکوافر »
* رواياتى درباره معناى « کفر به ايمان » درذيل جمله « و من يکفر بالايمان فقد حبط عمله »
رده:تفسیر المیزان