آیه ۴ سوره مائده

سوره مائده(المائدة)، آیه ۴ · جزء ۶ · صفحه ۱۰۷

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

از تو سؤال می‌کنند چه چیزهایی برای آنها حلال شده است؟ بگو: «آنچه پاکیزه است، برای شما حلال گردیده؛ (و نیز صید) حیوانات شکاری و سگهای آموخته (و تربیت یافته) که از آنچه خداوند به شما تعلیم داده به آنها یاد داده‌اید، (بر شما حلال است؛) پس، از آنچه این حیوانات برای شما (صید می‌کنند و) نگاه می‌دارند، بخورید؛ و نام خدا را (به هنگام فرستادن حیوان برای شکار،) بر آن ببرید؛ و از (معصیت) خدا بپرهیزید که خداوند سریع الحساب است!»

معنی کلمات و عبارات
«الْجَوارِحِ»: جمع جارحه، حیوانات و پرندگان شکاری. «مُکَلِّبِینَ»: تعلیم‌دهندگان سگهای شکاری و غیره. حال ضمیر (تُمْ) در فعل (عَلَّمْتُمْ) است. «فَکُلُوا مِمَّآ أَمْسَکْنَ عَلَیْکُمْ»: بخورید از نخجیری که حیوانات شکاری برای شما شکار می‌کنند و خود از آن چیزی نمی‌خورند. با این توضیح که حیوان شکاری باید تعلیم دیده باشد و به هنگام روانه‌کردن به سوی نخجیر نام خدا برده شود. در این صورت اگر نخجیر را بکشد، کشتن آن به جای سربریدن است. اگر حیوان شکاری چیزی را از نخجیر بخورد، باقیمانده حرام خواهد بود.
نزول
نکات آیه
۱- پرسش مکرر مردم از پیامبر (ص)، درباره خوردنیهایى که بر آنان حلال است. «یسئلونک ماذا احل لهم قل احل لکم الطیبت» فرازهاى بعدى آیه همانند «فکلوا»، نشان مى دهد که سؤال درباره خوردنیهاى حلال بوده است. ۲- احساس مسؤولیت مسلمانان صدر اسلام نسبت به تکالیف الهى و یادگیرى آن «یسئلونک ماذا احل لهم» ۳- خوردن طیبات (چیزهاى پاکیزه و ملایم با طبع) حلال است. «قل احل لکم الطیبت» ۴- پاکیزگى و سازگارى خوردنیها با طبع، ملاکى در حلیت آنها «احل لکم الطیبت» ۵- خوردن خبائث، حرام است. «احل لکم الطیبت» ۶- هماهنگى قوانین شرعى با امور تکوینى «احل لکم الطیبت» ترتب احکم شرعى «حلیت» بر طیب بودن که امرى تکوینى است، دلیل برداشت فوق است. ۷- پیامبر (ص) واسطه ابلاغ احکام خداوند «یسئلونک ماذا احل لهم قل» ۸- خداوند احکام اسلام را به صورت تدریجى بیان و ابلاغ کرده است. «یسئلونک ماذا احل لهم قل» ۹- سؤال مردم از پیامبر (ص)، زمینه اى براى نزول و بیان احکام خداوند «یسئلونک ماذا احل لهم» ۱۰- سگ، از حیوانات قابل تعلیم و فرمانبرى «و ما علمتم من الجوارح مکلبین تعلمونهن» ۱۱- جواز تعلیم سگ براى شکار «و ما علمتم من الجوارح مکلبین»
تفسیر (۸)
روایات و احادیث

۱۲- جواز شکار با سگ تعلیم دیده و فرمانبر «و ما علمتم من الجوارح مکلبین ... فکلوا مما امسکن علیکم» گفته شده «مکلبین» که از مصدر تکلیب و به معناى تعلیم سگ براى شکار است، مى تواند جوارح را مقید به خصوص سگان شکارى کند. برداشت فوق را فرمایش امیرالمؤمنین (ع) تأیید مى کند که درباره آیه فوق فرمود: هى الکلاب. [منبع: کافى، ج ۶، ص ۲۰۴، ح ۹; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۲- ، ح ۴۷.] ۱۳- خوردن شکارى که به وسیله سگ تعلیم دیده صید و کشته شده باشد، حلال است. «فکلوا مما امسکن علیکم» بیان اوصافى براى سگان شکارى و شرایطى براى حلیت شکار آنها نشانه آن است که شکار آنها نیازى به تذکیه ندارد. برداشت فوق را فرمایش امام صادق (ع) تأیید مى کند که در پاسخ از سؤال از حلیت شکارى که توسط سگ تعلیم دیده، صید و کشته شده باشد فرمود: لابأس قال اللّه عزوجل «فکلوا مما امسکن علیکم ... ». [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۲۹۵، ح ۳۴; تفسیر برهان، ج ۱، ص ۴۴۸، ح ۱۶. روایت فوق، بر فرض صحت و مقبولیت، استثنائى از حکم روایتى است که مدرک برداشت شماره ۳۲ مى باشد.] ۱۴- وجود حیوانات حلال گوشت در میان حیوانات وحشى «و ما علمتم من الجوارح مکلبین تعلمونهن مما علمکم اللّه فکلوا مما امسکن» چون سگ و دیگر درندگان را براى شکار حیوانات وحشى به کار مى گیرند، برداشت فوق به دست مى آید. ۱۵- خوردن شکارى که به وسیله حیوانات درنده تعلیم دیده (از قبیل سگ، شیر، باز شکارى و ...) صید شود، حلال است. «و ما علمتم من الجوارح مکلبین ... فکلوا» کلمه «جوارح» جمع «جارحه» به هر حیوان درنده گفته مى شود. گفتنى است که اگر «مکلبین» حالى باشد که تشبیه را افاده کند، نمى تواند «جوارح» را مقید به خصوص سگان شکارى کند. مضافاً اینکه تقیید کلى به یک مصداق خاص دور از فصاحت است. ۱۶- حیوانات درنده، قابل تعلیم و فرمانبرى «و ما علمتم من الجوارح مکلبین» ۱۷- صید درندگان شکارى در صورتى حلال است که همانند سگان شکارى تعلیم دیده، عمل کنند. «و ما علمتم من الجوارح مکلبین ... فکلوا مما امسکن» «مکلبین» جمع «مکلب» (تعلیم دهنده سگان)، حال براى فاعل «علمتم» است و معناى تشبیه را افاده مى کند، بنابراین معناى آیه چنین مى شود: شکار ۱- . کافى، ج ۶، ص ۲۰۴، ح ۱; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۱- ، ح ۴۱. ۲- . کافى، ج ۶، ص ۲۰۲، ح ۸; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۲- ، ح ۴۳. درندگانى که آنها را همانند سگان شکارى تعلیم داده اید، حلال است. ۱۸- صید سگ شکارى تعلیم دیده از طیبات است. «احل لکم الطیبت و ما علمتم من الجوارح» عطف «ما علمتم»، عطف خاص بر عام است. ۱۹- لزوم آموختن برخى از دستورات تذکیه، به سگان و درندگان مخصوص شکار «تعلمونهن مما علمکم اللّه» مراد از «علمکم اللّه» به مناسبت مورد، دستورات ذبح و تذکیه حیوانات است، و «من» در «مما علمکم» براى تبعیض است. یعنى برخى از دستورات تذکیه را به درندگان شکارى یاد دهید. ۲۰- آموخته هاى انسان، از جانب خداوند است. «تعلمونهن مما علمکم اللّه» ۲۱- ضرورت کنار گذاشتن قسمتى از شکار درندگان شکارى براى خود آنها* «فکلوا مما امسکن علیکم» «من» در «مما امسکن» براى تبعیض است. یعنى قسمتى از آن شکار براى شما حلال است. بنابراین به نظر مى رسد قسمت دیگر، به مناسبت مورد، باید از آن حیوان شکار کننده باشد. ۲۲- حلیت شکار درندگان شکارى، هر چند درندگان شکارى به هنگام شکار از آن تناول کنند.* «فکلوا مما امسکن علیکم» بنابراین احتمال که مراد از «مما امسکن علیکم»، مقدارى باشد که حیوان شکارى براى صیاد نگه داشته در مقابل مقدارى که خود تا رسیدن صیاد از آن تناول کرده است. ۲۳- صید سگ شکارى و دیگر درندگان تعلیم دیده در صورتى حلال است که از جانب صیاد روانه شکار شود، نه سرخود و بدون فرمان. «فکلوا مما امسکن علیکم» کلمه «علیکم» جواز استفاده را مشروط به این مى کند که درنده شکارى، شکار را براى صیاد گرفته باشد نه براى خود. و این در صورتى است که حیوان شکارى به اشاره و فرمان صیاد به سوى شکار رود، نه سرخود و بدون فرمان. ۲۴- وجوب تسمیه (بردن نام خدا) به هنگام فرستادن سگ تعلیم دیده براى شکار «فکلوا مما امسکن علیکم و اذکروا اسم اللّه علیه» برداشت فوق مبتنى بر این است که ضمیر در «علیه» به «ما علمتم من الجوارح» برگردد بر این مبنا معناى آیه چنین مى شود: بر حیوان شکارى تعلیم دیده نام خدا را ببرید و مقصود، بردن نام خدا به هنگام فرستادن آن به سوى شکار است. ۲۵- نبردن نام خدا به هنگام فرستادن سگ براى شکار، موجب حرمت حیوان صید شده خواهد شد. «و اذکروا اسم اللّه علیه» بنابر اینکه دستور تسمیه (بردن نام خدا)، بیان شرط حلیت باشد نه یک حکم تکلیفى. برداشت فوق را روایت منقول از امام صادق (ع) تأیید مى کند: ... اذا صاد و قد سمى فلیأکل و ان صاد و لم یسم فلایأکل و هذا «مما علمتم من الجوارح مکلبین». [منبع: کافى، ج ۶، ص ۲۰۴، ح ۹; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۲- ، ح ۴۷.] ۲۶- لزوم رعایت تقوا در صید و خوراکیها «احل لکم الطیبت ... فکلوا مما امسکن علیکم و اذکروا اسم اللّه علیه و اتقوا اللّه» ۲۷- ضرورت پرهیز از شکار و صید حیوانات، به انگیزه اى جز تأمین نیازهاى خوراکى و مادى «فکلوا مما امسکن علیکم ... و اتقوا اللّه» فرمان به تقواپیشگى (اتقوا اللّه) پس از تجویز استفاده هاى خوراکى از شکار (فکلوا ...)، مى تواند اشاره به این معنا داشته باشد که شکار کردن به انگیزه هایى دیگر همانند تفریح و تفرّج خلاف تقواست. ۲۸- خداوند، سریع الحساب است. «إنّ اللّه سریع الحساب» ۲۹- هشدار و تهدید خداوند نسبت به کسانى که تقوا را رعایت نکنند و پرهیزگار نباشند. «و اتقوا اللّه إنّ اللّه سریع الحساب» جمله «ان اللّه ...» در مقام تهدید بى تقوایان است. ۳۰- توجه به حسابرسى سریع خداوند، زمینه حصول تقوا در انسان «و اتقوا اللّه إنّ اللّه سریع الحساب» ۳۱- رعایت مقررات الهى در خوردنیها و شکار حیوانات، نشانه تقوا و پرهیزگارى است. «احل لکم الطیبت ... و اذکروا اسم اللّه علیه و اتقوا اللّه» ۳۲- آموزش سگ، بهنگام فرستادن براى شکار، کافى در صدق شکارى بودن و حلیت صیدش «و ما علمتم من الجوارح مکلبین تعلمونهن مما علمکم اللّه» از امام صادق (ع) در مورد سگ شکارى روایت شده: ... و ان کان غیر معلم یعلمه فى ساعته حین یرسله فیأکل منه فانه معلم ... . [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۲۹۵، ح ۳۴; تفسیر برهان، ج ۱، ص ۴۴۸، ح ۱۶. روایت فوق، بر فرض صحت و مقبولیت، استثنائى از حکم روایتى است که مدرک برداشت شماره ۳۲ مى باشد.] ۳۳- حرمت صید کشته شده به وسیله حیوانى غیر از سگ تعلیم دیده ۱- . کافى، ج ۶، ص ۲۰۶، ح ۱۶; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۲- ، ح ۴۴; تهذیب، ج ۹، ص ۲۵، ح ۱۰۰. ۲- . کافى، ج ۶، ص ۲۰۵، ح ۱۴; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۰- ، ح ۳۶. «و ما علمتم من الجوارح مکلبین ... فکلوا مما امسکن علیکم» امام صادق (ع) در پاسخ سؤال از صید به وسیله پرندگان شکارى، سگ و یوزپلنگ فرمود: لاتأکل صید شىء من هذه الا ما ذکیتموه الا الکلب المکلب ... . [منبع: کافى، ج ۶، ص ۲۰۴، ح ۹; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۲- ، ح ۴۷.] ۳۴- حلیت صید یوزپلنگ تعلیم دیده «احل ... و ما علمتم من الجوارح مکلبین» از امام صادق (ع) روایت شده: الفهد مما قال اللّه «مکلبین». [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۲۹۵، ح ۳۴; تفسیر برهان، ج ۱، ص ۴۴۸، ح ۱۶. روایت فوق، بر فرض صحت و مقبولیت، استثنائى از حکم روایتى است که مدرک برداشت شماره ۳۲ مى باشد.] ۳۵- حرمت صید سگى که خودسرانه شکار کرده است. «و ما علمتم من الجوارح مکلبین ... فکلوا مما امسکن علیکم» از امام صادق (ع) روایت شده که در پاسخ سؤال از حلیت صید سگى که خودسرانه شکار کرده فرمود: لا. [منبع: کافى، ج ۶، ص ۲۰۵، ح ۱۶; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۲- ، ح ۴۴.] ۳۶- خوردن سگ تعلیم دیده از شکار خویش، به حلیت صید ضررى نمى رساند. «و ما علمتم من الجوارح مکلبین ... فکلوا مما امسکن علیکم» امام باقر (ع) و امام صادق (ع) درباره حیوانى که سگ شکارى آن را صید کند فرمودند: ... و ان ادرکته و قد قتله و اکل منه فکل مابقى ... . [منبع: کافى، ج ۶، ص ۲۰۲، ح ۲; استبصار، ج ۴، ص ۶۷، ح ۱ تا ۱۰.] دو روایت مدرک برداشت شماره ۳۶ و ۳۷ با یکدیگر معارض و حل تعارض بین آن دو موکول به اجتهاد است. ۳۷- نخوردن سگ تعلیم دیده، از شکار خویش، شرط حلیت صید آن «فکلوا مما امسکن علیکم» امام صادق (ع) در پاسخ سؤال از معناى آیه فوق فرمود: لابأس ان تاکلوا مما امسک الکلب مما لم یأکل الکلب منه فاذا اکل الکلب منه قبل ان تدرکه فلاتأکل منه. [منبع: تهذیب الاحکام، ج ۹، ص ۲۷، ح ۱۱۰; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۱، ح ۳۹.] ۳۸- بردن نام خدا به هنگام صید به وسیله سگ شکارى، شرط حلیت شکار وى «فکلوا مما امسکن علیکم و اذکروا اسم اللّه علیه» از امام صادق (ع) روایت شده: ... اذا صاد و قد سمّى فلیأکل و ان صاد و لم یسم فلایأکل و هذا «ممّا علّمتم من الجوارح مکلبین». [منبع: کافى، ج ۶، ص ۲۰۶، ح ۱۶; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۹۲- ، ح ۴۴.]

موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۴۱)
  • وجوب بردن نام خدا هنگام شکار با سگ
  • وجوب بسمله (بسم الله گفتن) هنگام فرستادن سگ شکاری برای صید
  • پاکیزه و سازگار بودن خوردنیها با طبع انسان، ملاک حلال بودن انها+۱ آیه
  • تذکیه حیوان، موجب حلیّت ان+۵ آیه
  • تعلیم سگ برای شکار، شرط حلیّت و تذکیه گوشت حیوان صید شده
  • یاد خدا به هنگام ارسال سگ شکاری، شرط تذکیه حیوان شکار شده
  • وجوب تسمیه (بردن نام خدا) به هنگام فرستادن سگ تعلیم دیده برای شکار، جهت تذکیه ان
  • تعلیمی بودن سگ شکاری، از شرایط تذکیه صید
  • تذکیه صید از ناحیه سگهای شکاری، مشروط به تسمیه (بردن نام خدا) و جان دادن صید به هنگام رسیدن انسان به ان
  • شکار سگان تعلیم دیده برای صاحبان خود، از شرایط تذکیه صید
  • جواز خوردن از صید سگهای تربیت شده برای شکار
  • خداوند، تعلیمدهنده احکام به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۷ آیه
  • سگ، حیوانی قابل تعلیم
  • جواز استفاده از شکارِ سگِ تعلیم دیده
  • خداوند، تعلیمدهنده اصلی علوم به بشر
  • رعایت حلال و حرامها و احکام الهی در خوردنیها و تصرّفات، از اثار تقواپیشگی+۲ آیه
  • توجّه به حسابرسی خداوند، زمینه حصول تقوا در انسان
  • ضرورت رعایت تقوا، در بهرهگیری از امکانات و روزیهای خدادادی+۱ آیه
  • حرمت خوردن از گوشت حیوان شکار شده، با حیوانهای تعلیمندیده
  • حرمت خوردن از گوشت حیوان صید شده، به وسیله حیوانات شکاری، بدون ذکر نام خدا
  • توجّه به حسابرسی سریع خداوند، زمینه حصول تقوا در انسان
  • سریع بودن حسابرسی خداوند، از بندگان
  • توجّه به حسابرسی سریع خداوند، زمینه حصول تقوا در انسان
  • هشدار و تهدید الهی به حسابرسی سریع، در مورد ناپرهیزی از شکار بیجای حیوانات وحشی
  • پیامبر(صلی الله علیه واله) موظّف به پاسخگویی به سؤالات مردم، درباره حکم، بر اساس وحی+۷ آیه
  • سؤال مردم از پیامبر(صلی الله علیه واله) درباره حلّیّت اشیا
  • سؤال مردم از محمّد(صلی الله علیه واله) درباره احکام صید
  • طیّب (مطبوع) بودن، از جمله ملاکهای حکم خداوند در حلّیّت اشیا+۵ آیه
  • تقوای الهی، زمینه ساز رعایت احکام+۱ آیه
  • وجوب بردن نام خدا، هنگام شکار با سگ
  • وجوب بسمله، هنگام فرستادن سگ شکاری برای صید
  • تذکیه حیوان، موجب حِلیّت ان+۵ آیه
  • تعلیمی بودن سگ شکاری، از شرایط تذکیه صید
  • شکار سگان تعلیم دیده برای صاحبان خود، از شرایط تذکیه صید
  • تذکیه صید از ناحیه سگهای شکاری، مشروط به تسمیه و جان دادن صید، به هنگام رسیدن انسان به ان
  • جواز خوردن از صید سگهای تربیت شده، برای شکار
  • لزوم تقوا پیشگی و اجتناب از مخالفت با دستورهای خداوند+۴ آیه
  • حرمت خوردن از گوشت شکار شده، با سگ تعلیم ندیده
  • حرمت خوردن از گوشت صید شده با سگ شکاری، بدون ذکر نام خدا
  • حرمت خوردن صید سگ شکاری، در صورت خودسرانه بودن شکارش
  • اباحه و حلیت استفاده از خوردنیها و روزیهای پاکیزه زمین+۸ آیه
  • حلّیّت استفاده از گوشت ذبیحه، مشروط به ذکر نام خدا هنگام ذبح+۶ آیه
  • حلّیّت خوردن از گوشت شکار شده با سگ تعلیم دیده، در صورت ذکر نام خدا، هنگام ارسال سگ
  • مطلوبیّت بهره مندی از رفاه و امکانات در زندگی+۶ آیه
  • جواز تعلیم سگ، برای شکار
  • جواز نگهداری و همراه داشتن سگ شکاری
  • جواز شکار با سگ تعلیم دیده و فرمانبر و خوردن از شکار وی
  • وجوب بردن نام خدا، هنگام صید با سگ شکاری
  • ضرورت پرهیز از شکار و صید حیوانات، به انگیزه ای جز تامین نیازهای خوراکی و مادّی+۱ آیه
  • حرمت خوردن گوشت صید، در صورت نبردن نام خدا، هنگام فرستادن سگ شکاری برای شکار
  • حرام بودن صید شکار شده با حیوان تعلیم دیده، در صورت شکار بدون فرمان صیّاد
  • جواز صید با سگ شکاری
  • جواز استفاده از گوشت حیوان شکار شده با حیوانات تعلیم دیده
  • ذکر نام خدا هنگام صید، موجب تذکیه ان
  • پاکیزگی و سازگاری با طبع، ملاکی در حلّیّت روزیهای خدادادی+۱۰ آیه
  • حیوانات حلال گوشت، در میان حیوانات وحشی
  • پرسش مکرر مردم از پیامبر(صلی الله علیه واله)، درباره خوردنیهای حلال
  • حلّیّتِ خوردن از گوشت حیوان شکار شده با سگ تعلیم دیده، در صورت ذکر نام خدا هنگام ارسال سگ
  • حلّیّتِ خوردن از گوشت حیوان شکار شده با درّندگان تعلیم دیده، در صورت ذکر نام خدا هنگام ارسال حیوان شکاری
  • جواز صید با حیوانات شکاری
  • حلّیّتِ صید درّندگان شکاری، در صورت شکار کردن انها همانند سگان شکاری
  • حلّیّتِ صید سگ شکاری و دیگر درندگان تعلیم دیده، در صورت روانه شدن انها از جانب صیّاد به سوی شکار، نه سر خود و بدون فرمان
  • حلّیّتِ طیّبات و روزیهای پاک+۹ آیه
  • حلّیّتِ اشیای طیّب (مطابق طبع و پاکیزه)، پاسخ خداوند به پرسش مردم در این باره
  • جواز نگهداری سگ، برای استفاده از ان
  • حیوانات حلال گوشت، در میان حیوانات وحشی
  • جواز تعلیم برخی حیوانات، برای شکار کردن
  • لزوم اموختن برخی دستورات تذکیه، به حیوانات شکاری
  • تعلیم پذیر بودن دسته ای از حیوانات
  • حیوانات درّنده، قابل تعلیم و فرمانبری
  • ضرورت پرهیز از شکار و صید حیوانات، با انگیزه ای جز تامین نیازهای خوراکی
  • درّنده بودن برخی حیوانات+۱ آیه
  • توصیه خداوند به رعایت تقوای الهی، هنگام خوردن+۲ آیه
  • حرمت خوردن صید کشته شده، به وسیله سگِ غیر معلّم
  • حرمت خوردن صید سگ شکاری، در صورت خودسرانه بودن شکارش
  • خوردن طیّبات، مورد توصیه خداوند+۸ آیه
  • حلّیّت گوشت حیوانات حلال گوشت برای انسان، مشروط به ذبح انها با نام خدا+۵ آیه
  • حلّیّت خوردن شکار حیوانات درّنده تعلیم دیده
  • حلّیّت خوردن حیوان صید شده، از سوی سگ شکاری معلَّم
  • بردن نام خدا به هنگام فرستادن سگ شکاری تعلیم شده برای صید، شرطی برای حلّیّت خوردن شکار وی
  • حیوانات درّنده، موجوداتی قابل تعلیم و فرمانبری
  • جواز استفاده از شکار درّنده تعلیم دیده بدون تذکیه، در صورت بردن نام خدا، به هنگام فرستادن ان برای شکار
  • ذکر نام خدا به هنگام ذبح حیوان، شرط حلّیّت خوردن گوشت ان+۴ آیه
  • ذکر نام خدا به هنگام صید به وسیله سگ شکاری، شرط حلّیّت خوردن شکار وی
  • ترغیب خداوند به استفاده از رفاه و نعمتها+۶ آیه
  • نگهداری و استفاده از سگ، دارای سابقه طولانی در حیات بشر
  • سگ، از حیوانات قابل تعلیم
  • جواز تعلیم سگ، برای شکار
  • جواز شکار، با سگهای تعلیم داده شده
  • حلال بودن صیدِ سگِ شکاری
  • حرمت خوردن صید شکار شده از سوی سگ، در صورت شکار خودسرانه
  • حرمت صید شکار شده با سگ شکاری، بدون بردن نام خدا از سوی صیّاد، به هنگام فرستادن ان به سوی شکار
  • حلّیّتِ نیم خورده سگ شکاری
  • جواز خوردن صید کشته شده، از سوی سگ شکاری
  • حرمت خوردن از صید شکار شده، به وسیله سگ غیر تعلیم داده شده
  • صید شکار شده با سگ، از جمله طیّبات
  • پرسش مردم از پیامبر(صلی الله علیه واله) درباره حلّیّت خوراکیها و پاسخ او به حلال بودن خوردنیهای پاکیزه
  • سؤال مؤمنان از پیامبر(صلی الله علیه واله)، در مورد خوردنیهای حلال
  • پرسش مردم از پیامبر(صلی الله علیه واله) در باره حلّیت خوراکیها و پاسخ ایشان به حلال بودن خوردنیهای پاکیزه
  • سؤال مؤمنان از پیامبر(صلی الله علیه واله) در مورد خوردنیهای حلال
  • خدا، منشا شناخت انسانها
  • فرمان خدا به پیامبر(صلی الله علیه واله) جهت بیان احکام صید برای مؤمنان
  • لزوم رعایت تقوا درباره احکام و دستورهای خداوند، در مورد صید
  • توجّه به سریع الحساب بودن خدا، زمینه ساز رعایت احکام و دستورهای الهی درباره صید
  • حلیّت خوردن از گوشت شکار صید شده، به وسیله سگ تعلیم دیده
  • حلال نبودن صید سگ شکاری، در صورت خودسر بودن سگ در صید ان
  • حرمت صید کشته شده، به وسیله حیوانی غیر از سگ تعلیم دیده
  • حلال بودن صید درّندگان شکاری تعلیم دیده
  • لزوم اموختن برخی دستورات تذکیه، به سگان و درّندگان شکاری
  • حلال نبودن صید سگ شکاری، در صورت خوردن سگ شکاری از ان
  • حلال نبودن شکار صید شده، با سگ غیرشکاری
  • وجوب تسمیه (بردن نام خدا) به هنگام فرستادن سگ تعلیم دیده برای شکار
  • نبردن نام خدا به هنگام فرستادن سگ برای شکار، موجب حرمت حیوان صید شده
  • سؤال مؤمنان از پیامبر(صلی الله علیه واله) درباره صید
  • ضرورت پرهیز از شکار حیوانات، جز برای تامین نیازهای خوراکی+۱ آیه
  • جواز شکار با سگ تعلیم دیده و فرمانبر
  • طیّب و پاکیزه بودن صید سگ شکاری تعلیم دیده
  • حلّیّت خوردن طیّبات+۱۱ آیه
  • خوردنیهای حلال، از مصادیق طیّبات+۸ آیه
  • قران و کلام الهی، از منابع فتوا و تبیین احکام برای مردم+۹ آیه
  • حیوانات وحشی، از حیوانات حلال گوشت
  • حلّیّت خوردن گوشت شکار صید شده به وسیله حیوانات درّنده تعلیم دیده، چون سگ و باز شکاری
  • تعلیم سگ برای شکار، شرط حلّیّت و تذکیه گوشت حیوان صید شده
  • صید، از سببهای مالکیت و جواز تصرف در حیوان صیدشده+۱ آیه
  • پاسخگویی به سؤالات و نیازهای مردم، از وظایف پیامبر صلی الله علیه و اله+۶ آیه
  • پاسخگویی پیامبر صلی الله علیه و اله به پرسشها بر اساس وحی+۹ آیه
  • پاسخ پیامبر صلی الله علیه و اله به مردم درباره حلّیّت طیّبات و اشیای پاکیزه
  • جواز استفاده از حیوان صید شده به وسیله سگ معلم، پاسخ پیامبر صلی الله علیه و اله به پرسش مردم درباره صید
  • پاسخ پیامبر صلی الله علیه و اله مبنی بر حرمت خوردن حیوان صید شده به وسیله سگ معلَّم، در صورت نبردن نام خدا
  • پاسخ پیامبر صلی الله علیه و اله مبنی بر جواز خوردن حیوان صید شده به وسیله سگ معلَّم، همراه با بردن نام خدا
  • خداوند، تعلیمدهنده احکام به محمّد صلی الله علیه و اله+۷ آیه
  • پیامبر صلی الله علیه و اله، موظّف به پاسخگویی سؤالات مردم، براساس وحی+۷ آیه
  • سؤال مکرّر مردم از پیامبر صلی الله علیه و اله، درباره حلّیّت اشیا
  • سؤال مکرّر مؤمنان از پیامبر صلی الله علیه و اله، درباره حکم صید با سگ شکاری
  • وظیفه پیامبر صلی الله علیه و اله، بیان و ابلاغ احکام الهی+۱۱ آیه
  • پیامبر صلی الله علیه و اله، موظف به پاسخگویی نسبت به پرسش افراد از احکام+۹ آیه
  • مُعلّم/ اسماوصفات
  • مطلوبیّت بهرهمندی مؤمنان، از رفاه و امکانات در زندگی+۴ آیه
  • سؤال مؤمنان از پیامبر صلی الله علیه و اله درباره حلال بودن صید با حیوانات شکاری
  • وجوب بسمله، هنگام فرستادن سگ شکاری برای صید
  • وجوب بردن نام خدا، هنگام شکار با سگ
واژه‌ها