كَسَرَاب

تکرارها: ۱

«سراب» در اصل از مادّه «سَرَب» (بر وزن شرف) به معنای راه رفتن در سراشیبی است و «سَرْب» (بر وزن چرب) به معنای راه سراشیبی است; به همین مناسبت «سراب» به تلألؤی می گویند که از دور در بیابان ها و سراشیبی ها نمایان می شود و به نظر می رسد که در آنجا آب وجود دارد، در حالی که چیزی جز انعکاس نور آفتاب نیست. === قاموس قرآن === شی‏ء بی حقیقت. چیز کاذب. اهل لغت گویند: زمین شوره زار که در آفتاب می‏درخشد و از دور به آب می‏ماند:. راغب گوید: آن است که در بیابان می‏درخشد... و سراب در بی حقیقت بودن مثل شراب است در آنچه حقیقت دارد. طبرسی فرموده: سراب شعاعی است که در وقت ظهر آب جاری به نظر می‏آید. و چون در نظر بیننده مثل آب، جاری می‏شود لذا سراب گفته شده . راغب علت تسمیه را مرور در نظر انسان دانسته است. [نور:39]. آنانکه کافر شدند اعمالشان مانند سرابی است در بیابانی که تشنه آن را آب پندارد [نباء:20]. از این آیه بدست می‏آید که روز قیامت کوهها در نظر بیننده کوه‏اند ولی اگر به نزذیک آنها رود می‏بیند غباراند که کوه می‏نمایند که به حکم [قارعة:5] ریز ریز شده و به صورت پشم رنگین حلّاجی شده در آمده‏اند. این کلمه فقط دوبار در قرآن آمده است.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۱سال ۲۳: ۰
نور · ۳۹

وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّىٰ إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِندَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ

کسانی که کافر شدند، اعمالشان همچون سرابی است در یک کویر که انسان تشنه از دور آن را آب می‌پندارد؛ امّا هنگامی که به سراغ آن می‌آید چیزی نمی‌یابد، و خدا را نزد آن می‌یابد که حساب او را بطور کامل می‌دهد؛ و خداوند سریع الحساب است!