«طین» یعنی معجونی از آب و خاک.
=== قاموس قرآن ===
گل. راغب گفته: آن خاک آمیخته با آب است، گاهی به آن طین گویند هر چند خشک شده و آبش رفته باشد. [آل عمران:49]. ایم کلمه جمعاً 12 بار در قرآن مجید آمده است، 8 بار نکره درباره خلقت انسان مثل [انعام:2]. و یکبار نکره در خصوص عذاب قوم لوط مثل [ذاریات:33]. و سه دفعه معرفه، دو تا درباره پرنده ساختن حضرت عیسی «علیه السلام» و یکی در داستان فرعون [قصص:38]. ناگفته نماند: چون در خلقت انسان اولی «مِنْ صَلْصالٍ کَالْفَخَّار» «مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَاٍ» آمده اگر انسان از گل خشکیده آفریده شده باشد مراد از طین در آیات خلقت کلوخ است و اگر از گلی که روی آن خشکیده بود آفریده شده مقصود گل معمولی است.
او کسی است که شما را از گل آفرید؛ سپس مدتی مقرّر داشت (تا انسان تکامل یابد)؛ و اجل حتمی نزد اوست (و فقط او از آن آگاه است). با این همه، شما (مشرکان در توحید و یگانگی و قدرت او،) تردید میکنید!