سوره انعام(الأنعام)، آیه ۲ · جزء ۷ · صفحه ۱۲۸
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن طِينٍ ثُمَّ قَضَىٰ أَجَلًا وَأَجَلٌ مُّسَمًّى عِندَهُ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ
او کسی است که شما را از گل آفرید؛ سپس مدتی مقرّر داشت (تا انسان تکامل یابد)؛ و اجل حتمی نزد اوست (و فقط او از آن آگاه است). با این همه، شما (مشرکان در توحید و یگانگی و قدرت او،) تردید میکنید!
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۰ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۹)
روایات و احادیث
۱۲- حمران عن أبى جعفر (ع) قال: سألته عن قوله اللّه عز و جل: «قضى أجلا و أجل مسمى عنده» قال: هما أجلان، أجل محتوم و أجل موقوف. [منبع: کافى، ج ۱، ص ۱۴۷، ح ۴ ; نورالثقلین، ج ۱، ص ۷۰۴- ، ح ۱۸.] حمران گوید از امام باقر (ع) درباره آیه «قضى ... » سؤال کردم، فرمود: دو اجل است، یکى حتمى و دیگرى غیر حتمى (معلق). ۱۳- عن أبى عبداللّه (ع) فى قوله: «ثم قضى أجلا و أجل مسمى عنده» قال: الأجل الذى غیر مسمى موقوف یقدم منه ماشاء و یؤخر منه ماشاء و أما الأجل المسمى فهو الذى ینزل مما یرید أن یکون من لیلة القدر إلى مثلها من قابل ... . [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۳۵۴، ح ۵ ; نورالثقلین، ج ۱، ص ۷۰۳، ح ۱۴.] امام صادق (ع) درباره آیه «ثم قضى ... » فرمود: اجل غیر معین، معلق (قابل تغییر) است، هر چه از آن را خدا بخواهد مقدم مى دارد و آنچه را بخواهد به تأخیر مى اندازد. اما اجل معین، اجلى است مقرر شده درباره آنچه که خداوند مى خواهد از شب قدر تا شب قدر سال بعد انجام شود ... . ۱۴- عن أبى عبداللّه (ع) فى قوله: «قضى أجلا و أجل مسمى عنده» قال: الأجل الأول هو ما نبذه إلى الملائکة و الرسل و الأنبیاء و الأجل المسمى عنده هو الذى ستره اللّه عن الخلائق. [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۳۵۵، ح ۹ ; نورالثقلین، ج ۱، ص ۷۰۳، ح ۱۷.] امام صادق (ع) درباره سخن خداوند «قضى أجلا ... » فرمود: اجل اول، اجلى است که خداوند فرشتگان و رسولان و انبیا را از آن آگاه نموده و اجل معین را که نزد اوست، از تمام خلایق پنهان داشته است.
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۵)
- افریده شدن ادم(علیه السلام) از گِل+۶ آیه
- مدّتدار بودن حیات دنیایی انسان، از ایههای خدا+۲ آیه
- ساخته شدن انسان از گِل، ایه خدا+۳ آیه
- انسانها، دارای اجل وعمری معیّن ازسوی خداوند+۴ آیه
- انسانها دارای اجل مسمّی و تغییرناپذیر+۹ آیه
- اگاهی ملکالموت از اجل مسمّای انسان
- علم به اجل مسمّی، مخصوص خداوند
- انسان، دارای اجلی معلّق و غیرحتمی
- خداوند، تعیین کننده اجل و مدّت معیّن برای عمر انسانها+۵ آیه
- معیّن و مقدّربودن اجل و پایان عمر انسان+۷ آیه
- گِل مادّه افرینش انسان+۵ آیه
- خداوند، خالق و منشا افرینش انسان+۳ آیه
- اگاهی کامل خداوند، به مدّت زمان زندگی در برزخ
- افرینش پدیدههای هستی از سوی خدا، دلیل یگانگی ذات او در اسمانها و زمین+۱ آیه
- خداوند، افریننده جهان، بدون الگویی از پیش+۴ آیه
- شک کافران در قدرت خداوند، در عین دیدن افرینش اسمانها و زمین، و افرینش انسان از گِل+۱ آیه
- خداوند، عالم به اجل انسانها+۲ آیه
- مدّت حیات و زندگی انسانها، مطابق قضای الهی+۳ آیه
- مرگ انسان براساس قضای الهی+۴ آیه
- شک کافران در قدرت خدا، در عین مشاهده افرینش اسمانها، زمین و انسانها، از سوی خداوند+۱ آیه
- گِل، مادّه افرینش ادم(علیه السلام)+۶ آیه
- مرگ هر انسان، دارای زمان معیّن و معلوم در نزد خداوند+۹ آیه
- توجه انسان به افرینش و مرگ خویش و تفکر در ان، زمینه شناخت ربوبیت خدای یگانه
- مرگ هر انسانی، مقدر شده نزد خداوند و دارای زمان معین+۵ آیه
- مرگ هر انسان، دارای زمان معیّن و معلوم در نزد خداوند+۹ آیه