شَاكِرا

تکرارها: ۳

=== قاموس قرآن === ثنا گوئی در مقابل نعمت. در مجمع فرموده: شکر اعتراف به نعمت است توأم با نوعی تعظیم. رمّانی گفته: شکر اظهار نعمت است راغب گوید: شکر یادآوری نعمت و اظهار آن است... ضد آن کفر به معنی نسیان و پوشاندن نعمت است... شکر بر سه نوع است: شکر قلب و آن یادآوری نعمت است. شکر زبان و آن ثناگوئی در مقابل نعمت است. شکر جارح وآن مکافات نعمت به قدر قدرت است. بقیه مطلب در «حمد» گذشت. شکر فقز در مقابل نعمت و بذل است. چنانکه فرموده [نحل:121]، [ابراهیم:37]، [نحل:114]. شکور: صیغه مبالغه است و آن وصف خدا و بنده هر دو آمده است مثل [فاطر:34]، [تغابن:17]، [ابراهیم:5]. در وصف حضرت نوح آمده [اسراء:3]. شکور به ضمّ (ش) مصدر است به معنی شکر [انسان :9]. در اینجا لازم است به چند مطلب اشاره شود: 1- شکر خدا یاد آوری نعمتهای او ثناگوئی در مقابل آنها است چنانکه فرموده [نحل:114]. اعمال مذهبی و اطاعت پروردگار بهترین شکر در مقابل نعمتها است [سباء:12]. وآن قسم سوم از اقسام شکر است که از راغب نقل گردید. سجده شکر، نماز شکر، احسان و ولیمه شکر از قبیل است روایت شده: چون سر ابن زیاد را به مدینه آوردند حضرت سجّاد علیه السلام به شکرانه آن قدری میوه بر اهل مدینه تقسیم فرمود. 2- شکر از بنده همان است که گفته شد. شکر از خدا مجازات عمل صالح بنده است و خداوند از این عمل شاکر و شکور است [بقره:158]. ایضاً [فاطر:30]. چنین عمل را عمل مشکور نعمت گوئیم [انسان:22]. 3- شکر سبب مزید نعمت است چنانکه فرموده [ابراهیم:7]. در تفسیر عیاشی از حضرت امام صادق علیه السلام نقل است هر بنده‏ای که خدا به او نعمت بدهد در قلبش آن را بداند - و در روایتی با قلبش به‏آن اقرار کند - و با زبان خدا را حمد نماید شخن او به آخر نمی‏رسد تا خدا به زیادت فرمان دهد. از این قبیل روایت بسیار می‏توان یافت. آیه [نمل:40]. نیز مطلب آیه فوق را می‏رساند. نا گفته نماند ذیل آیه اول «وَ لَئِن کَفَرْتُمْ اِنَّ عَذابی لَشَدیدٌ» عکس مطلب را روشن می‏کند یعنی کفران نعمت سبب از بین رفتن آن است و اگر ظاهراً هم از بین نرود به نقمت مبدل می‏شود و روسیاهی به بار می‏آورد. 4- شکر گزار بنده حکیم و دارای درک است [لقمان:12]. 5- در قرآن مجید راجع به شکر بسیار تشویق شده است. آنچه از دست بندگان آید همان است که نعمتهای خدا را یاد اورند و ثنا گوئی پردازند دراینجا چند حدیث از کافی باب شکر نقل می‏شود: عَنْ اَبی عَبْدِاللّهِ علیه السلام قالَ: شُکْرُ النِّعِمِ اِجْتِنابُ الْمَحارِمِ وَ تَمامُ الشُّکْرِ قَوْلُ الرَّجُلِ: اَلْحَمْدُلَلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ. عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلّادِ قالَ سَمِعَتُ اَبَاالْحَسَنِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ یَقُولُ: مَنْ حَمِدَاللّهِ عَلَی النِّعْمَةِ فَقَدْ شَکَرَهُ وَ کانَ الْحَمْدُ اَفْضَلُ «مِنْ» تِلْکَ النِّعْمَةِ. عَنْ صَفْوانِ الْجَمّالِ عَنْ اَبی عَبْدِاللّهِ قالَ: قالَ لی ما اَنْعَمَ اللّهُ عَلی عَبْدٍ بِنِعْمَةٍ صَغُرَتْ اَوْ کَبُرَتْ، فَقالَ الْحَمْدُلِلّهِ فَقَدْ اَدّی شُکْرَها.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۱سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۱سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۱سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
نساء · ۱۴۷

مَّا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَآمَنتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا

خدا چه نیازی به مجازات شما دارد اگر شکرگزاری کنید و ایمان آورید؟ خدا شکرگزار و آگاه است. (اعمال و نیّات شما را می‌داند، و به اعمال نیک، پاداش نیک می دهد.)

نحل · ۱۲۱

شَاكِرًا لِّأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

شکرگزار نعمتهای پروردگار بود؛ خدا او را برگزید؛ و به راهی راست هدایت نمود!

انسان · ۳

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا

ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاکر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس!