«مَثْویً» از مادّه «ثواء» به معنای اقامت توأم با استمرار و موقعیت، مقام و منزلت آمده است; بنابراین «مَثْویً» در سوره «زمر» به معنای جایگاه همیشگی و دائمی است.
و از مادّه «ثَوی» (بر وزن هَوی) به معنای قرارگاه و محل استقرار است.
بزودی در دلهای کافران، بخاطر اینکه بدون دلیل، چیزهایی را برای خدا همتا قرار دادند، رعب و ترس میافکنیم؛ و جایگاه آنها، آتش است؛ و چه بد جایگاهی است جایگاه ستمکاران!