جِئْتُك

تکرارها: ۲

=== قاموس قرآن === مجی‏ء. آمدن. [اسراء:81] این کلمه بیشتر اوقات در قرآن مجید با «باء» متعدی شده نحو [نمل:22 ] از سباء:خبر یقینی بر تو آوردم. وگاهی با افعال مثل [مریم:23] دردزدان او رابه تنه نخل خرما آورده گویا مراد آنست که از درد به آن چسبید «جاء» گویا فقط یک دفعه متعدی به نفسه آمده است نظیر [مریم:89] حقا که شی‏ء نا پسندی آوردید و نسبت نا شایستی دادید مجمع البیان عقیده دارد که لفظ باء از «شیئا» حذف شده است در این صورت متعدی به نفسه نیست . ولی اقرب الموارد آن را به معنی فعل و متعدی به نفسه گرفته گوید: «جاءَ الشَّی‏ءُ: فعله و منه فی القرآن «لَقَدْ جِئْتُمْ شَیئاً اِدّاً» لازم و متعدی هر دو آمده است . در مجمع از زجّاج نقل کرده در [فرقان:4] تقدیر «بظلم» است و گوید: جایز است که به معنی «اتو اظلماً» باشد .
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۱سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۱سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
شعراء · ۳۰

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِينٍ

(موسی) گفت: «حتّی اگر نشانه آشکاری برای تو بیاورم (باز ایمان نمی‌آوری)؟!»

نمل · ۲۲

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ

چندان درنگ نکرد (که هدهد آمد و) گفت: «من بر چیزی آگاهی یافتم که تو بر آن آگاهی نیافتی؛ من از سرزمین «سبا» یک خبر قطعی برای تو آورده‌ام!