«أَسْرِ» از مادّه «اسراء» به معنای حرکت در شب است; بنابراین، ذکر «لَیْل» (شب) در آیه برای تأکید بیشتر این موضوع است. همچنین «أَسْر» (بر وزن عصر) در اصل به معنای بستن چیزی با زنجیر است; و اسیران را از این جهت «اسیر» نامیده اند که آنها را می بندند. ولی «أَسْر» در اینجا اشاره به استحکام پیوندهای وجودی انسان است که قدرت حرکت و توانایی فعالیت های مهم به او می دهد.
(فرشتگان عذاب) گفتند: «ای لوط! ما فرستادگان پروردگار توایم! آنها هرگز دسترسی به تو پیدا نخواهند کرد! در دل شب، خانوادهات را (از این شهر) حرکت ده! و هیچ یک از شما پشت سرش را نگاه نکند؛ مگر همسرت، که او هم به همان بلایی که آنها گرفتار میشوند، گرفتار خواهد شد! موعد آنها صبح است؛ آیا صبح نزدیک نیست؟!»
پس، خانوادهات را در اواخر شب با خود بردار، و از اینجا ببر؛ و خودت به دنبال آنها حرکت کن؛ و کسی از شما به پشت سر خویش ننگرد؛ به همانجا که مأمور هستید بروید!»