=== قاموس قرآن ===
(بر وزن فرس) گشادگی میان دو چیز. جمع آن خلال است (مفردات - مجمع) [نور:43] میبینی باران را که از میان ابرها خارج میشود. خلال مصدر باب مفاعله نیز آمده چنانکه خواهد آمد و نیز مفرد به کار رفته به معنی وسط چنانکه ابن اثیر در نهایه گفته است [توبه:47] میان شما اراجیف میساختند و فتنه جوئی میکردند [اسراء:5] کاوش میکنند میان خانهها را. خلّة: به ضمّ اوّل به معنی مودّت و دوستی است طبرسی آن را موّدت خالص گفته است راغب در وجه آن سه علّت ذکر کرده یکی آنکه دوستی و موّدت در وسط نفس قرار دارد و یا آنکه نفس را میشکافد و در آن اثر میگذارد مثل تیر در هدف. و یا اینکه احتیاج به آن موّدت زیاد است (بنا بر آنکه معنای خلّت (احتیاج) در آن منظور باشد وجه اوّل را ابن اثیر نیز در نهایه گفته است. [بقره:254] روزیکه در آن خرید و فروش، دوستی و شافعت نیست. [ابراهیم:31] خلال در آیه شریفه مصدر باب مفاعله و به معنی دوستی است. خلیل: دوست [فرقان:28]، [نساء:125] جمع خلیل اخلاء است مثل [زخرف:67] دوستان در آن روز بعضی به بعضی دشمن اند مگر پرهیزگاران.
آیا ندیدی که خداوند ابرهایی را به آرامی میراند، سپس میان آنها پیوند میدهد، و بعد آن را متراکم میسازد؟! در این حال، دانههای باران را میبینی که از لابهلای آن خارج میشود؛ و از آسمان -از کوههایی که در آن است [=ابرهایی که همچون کوهها انباشته شدهاند]- دانههای تگرگ نازل میکند، و هر کس را بخواهد بوسیله آن زیان میرساند، و از هر کس بخواهد این زیان را برطرف میکند؛ نزدیک است درخشندگی برق آن (ابرها) چشمها را ببرد!
خداوند همان کسی است که بادها را میفرستد تا ابرهایی را به حرکت در آورند، سپس آنها را در پهنه آسمان آن گونه که بخواهد میگستراند و متراکم میسازد؛ در این هنگام دانههای باران را میبینی که از لا به لای آن خارج میشود، هنگامی که این (باران حیاتبخش) را به هر کس از بندگانش که بخواهد میرساند، ناگهان خوشحال میشوند...