يَدُعّ

تکرارها: ۱

«یَدُعُّ» از مادّه «دَعّ» (بر وزن حدّ) به معنای دفع شدید و راندن توأم با خشونت و عنف است. از آنجا که «یَحُضُّ» و «یَدُعُّ» به صورت فعل «مضارع» آمده، نشان می دهد این کار مستمر آنها در مورد یتیمان و مستمندان بوده است. === قاموس قرآن === [ماعون:2]، [طور:13] دعّ به معنی دفع شدید است (راغب) «دعّه دعّاً: دفعه دفعاً عنیفاً» و اساس البلاغه نقل شده «دعّ الیتیم» یعنی یتیم را به ظلم و جفا دفع کرد و از خود راند. معنی آیه اوّل چنین است: مکذّب بدین کسی است که یتیم را به قهر از خود میراند و به درد او نمی‏رسد و معنی آیه دوّم آن است مه: به شدّت تمام به آتش جهنّم دفع و انداخته می‏شوند مثل تنه زدن و انداختن کسی.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۱سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
ماعون · ۲

فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ

او همان کسی است که یتیم را با خشونت می‌راند،