آیه ۲۲ سوره عبس

سوره عبس، آیه ۲۲ · جزء ۳۰ · صفحه ۵۸۵

ثُمَ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ

سپس هرگاه بخواهد او را زنده می‌کند!

معنی کلمات و عبارات
«أَنشَرَهُ»: زنده‌اش گرداند (نگا: انبیاء / ، دخان / ).
نزول

سال ۲ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

نکات آیه
۱ - زنده شدن مردگان در قیامت، حتمى است. «ثمّ إذا شاء أنشره» «إنشار» (مصدر «أنشر») به معناى احیا است (لسان العرب). حرف شرط «إذا» در مواردى به کار مى رود که وقوع کار، مسلّم گرفته شده است. ۲ - فرا رسیدن زمان پیدایش قیامت و محشور شدن انسان ها در آن، در گرو خواست خداوند است. «ثمّ إذا شاء أنشره» ۳ - حیات اخروى انسان، به دست خدا است. «أنشره» ۴ - خواست خداوند، تخلّف ناپذیر است. «ثمّ إذا شاء أنشره» ۵ - زمان قیامت، نامعلوم است. «ثمّ إذا شاء أنشره» کارهایى که در آیات پیشین به خداوند نسبت داده شد، گرچه مقید به مشیت الهى است; ولى قید «إذا شاء» تنها در مورد محشور شدن انسان ذکر شده است تا این نکته را برساند که هر چند براى آن افعال (خَلَقه، یسّره، أماته و أقبره) مى توان زمانى را حدس زد; ولى در مورد قیامت، تنها باید به خواست خداوند نظر داشت. ۶ - وجود فاصله، بین مرگ انسان ها و برپایى قیامت «فأقبره . ثمّ إذا شاء أنشره» حرف «ثمّ»، بیانگر برداشت یاد شده است. ۷ - قدرت خداوند بر آفرینش انسان ها، تنظیم توانمندى هاى آنان، هدایت تکوینى و نیز میراندن و به گور افکندن آنها، دلیل قدرت او بر زنده ساختن آنان در قیامت است. «خلقه فقدّره . ثمّ السبیل یسّره . ثمّ أماته فأقبره . ثمّ إذا شاء أنشره» ۸ - معاد، جسمانى است. «أنشره» مرجع ضمیر مفعولى در «أنشره»، همان چیزى است که ضمیر «أماته فأقبره» به آن بازمى گردد. بنابراین آنچه محشور مى شود، از نوع همان چیزى است که در قبر نهاده مى شود.
تفسیر (۹)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۹)
  • مُنْشِر
  • خداوند، پدیداورنده حیات+۱ آیه
  • حیات و برانگیخته شدن انسانها پس از مرگ، در حالت غفلت و بی خبری از معاد+۲ آیه
  • خروج انسانها از قبرها، با مشیّت خداوند+۱ آیه
  • خروج هر کسی در قیامت، از قبر خودش+۶ آیه
  • خداوند، بیرون اورنده همه مردگان از قبرها+۱۱ آیه
  • سرباز زدن کافران از ایمان و پرداختن به تکالیف الهی با وجود فراهم بودن شرایط برای رها ساختن کفر جای تعجّب+۳ آیه
  • معاد، امری جسمانی و روحانی+۱۱ آیه
  • منشر/ اسماوصفات+۳ آیه
واژه‌ها