سوره ق، آیه ۲۴ · جزء ۲۶ · صفحه ۵۱۹
أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَ كَفَّارٍ عَنِيدٍ
(خداوند فرمان میدهد:) هر کافر متکبّر لجوج را در جهنّم افکنید!
معنی کلمات و عبارات
«أَلْقِیَا»: پرت کنید و بیندازید. مخاطب دو فرشته ثبت و ضبط اعمال و یا دو فرشته راهنما و گواه است. «عَنِیدٍ»: سرکش. کینهتوز.
نکات آیه
۱- دو فرشته موکّل بر کافران معاند، مأمور افکندن آنان به دوزخ «ألقیا فى جهنّم کلّ کفّار عنید»
دو فرشته اى که مخاطب «ألقیا» قرار مى گیرند; یا «رقیب» و «عتید»ند که در دنیا همراه انسان بودند و یا «سائق» و «شهید»اند که در صحنه قیامت آدمى را همراهى خواهند کرد.
۲- فرشتگان، مأمور اجراى احکام الهى در قیامت نسبت به مجرمان «ألقیا فى جهنّم کلّ کفّار»
۳- دوزخ، فرجام هر کفرپیشه معاند حق ستیز «ألقیا فى جهنّم کلّ کفّار عنید»
۴- حق پوشان لجوج و معاند، مستحق آتش دوزخ; و نه ناآگاهان ره نیافته به حق * «ألقیا فى جهنّم کلّ کفّار عنید»
وصف «کفّار» و «عنید» مشعر به علیت است; یعنى، آنچه آدمى را به سوى دوزخ مى کشاند، انکار لجوجانه و حق ستیزانه است و نه صرف انکار ناشى از جهل و نرسیدن به حق; گرچه ظاهراً به چنین فردى نیز «کافر» اطلاق مى شود.
۵- سرپوش گذاشتن بر حق و مداومت بر آن، پدید آورنده روحیه عناد و دشمنى عمیق با ارزش ها* «کلّ کفّار عنید»
برداشت بالا بدان احتمال است که تقدم «کفّار» بر «عنید»، اشاره به تقدم رتبى و علّى داشته باشد.