آیه ۸ سوره محمد

سوره محمد، آیه ۸ · جزء ۲۶ · صفحه ۵۰۷

وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْسًا لَّهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ

(Dan orang-orang yang kafir) dari kalangan penduduk Mekah; lafal ayat ini berkedudukan menjadi Mubtada, sedangkan Khabarnya, niscaya mereka celaka. Pengertian ini disimpulkan dari firman selanjutnya yaitu (maka kecelakaanlah bagi mereka) yakni kebinasaan dan kekecewaanlah yang akan mereka terima dari Allah (dan Allah menyesatkan amal perbuatan mereka) lafal ayat ini diathafkan pada Ta'isuu yang keberadaannya diperkirakan.

معنی کلمات و عبارات
«الَّذِینَ»: مبتدا و خبر آن محذوف است. تقدیر چنین است: الِّذِینَ کَفَرُوا، أتْعَسَهُمُ اللهُ. یا مفعول به مقدم است. «تَعْساً»: هلاک و نابودی. مفعول مطلق فعل محذوف (أَتْعَسَ) است. «أَضَلَّ»: (نگا: محمد / . عطف بر فعل محذوف (أَتْعَسَ) است. جمله دعائی است. یا این که (فَتَعْساً لَّهُمْ) انشائی، و (أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ) اخباری است، و معنی آیه چنین می‌شود: کافران، مرگ بر آنان باد، و خداوند اعمال (نیک) ایشان را باطل و بیسود می‌گرداند.
نزول

سال ۱۳ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

در آن زمان چه می‌گذشت (۹ رویداد)
نکات آیه
۱- کافران، مورد نفرین خداوند و گرفتار ذلّت و خوارى «و الذین کفروا فتعسًا لهم» واژه «تعساً» (به معناى لغزیدن و به رو در افتادن) نشانگر ذلّت و خوارى است. ۲- فرجام نهایى کافران، به رو افتادن در خاکِ مذلت و از دست دادن تلاش ها است. «و الذین کفروا فتعسًا لهم و أضلّ أعملهم» بنابراین که جمله «فتعساً لهم» خبریه باشد و با توجه به این که «تعس» به معناى به رو در افتادن است - که حاکى از نهایت ذلت است - مطلب بالا استفاده مى شود. ۳- ذلت و ناکامى نهایى کافران، نویدى به مؤمنان مجاهد «و الذین کفروا فتعسًا لهم و أضلّ أعملهم» با توجه به ارتباط آیات - که جهت گیرى اصلى آن، دعوت از مؤمنان به جهاد در راه خدا علیه کافران است - از جمله «فتعساً...» مطلب بالا استفاده مى شود. ۴- کفر، موجب سقوط انسان و از بین رفتن اعمال نیک وى * «و الذین کفروا فتعساً لهم و أضلّ أعملهم» برداشت بالا بدان احتمال است که «أضلّ أعمالهم» نظر به حبط عمل داشته باشد; یعنى، اگر کافران عمل نیکى هم داشته باشند، پس از مرگ به کار آنان نخواهد آمد.
تفسیر (۶)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۳)
  • کفر، عامل تباهی و حبط عمل در دنیا و اخرت+۳ آیه
  • بطلان اعمال و عبادات کافران+۳ آیه
  • کفر، عامل تباهی و حبط عمل کافران+۴ آیه
  • کافران، مورد نفرین خدا و گرفتار ذلّت و خواری
  • هشدار خدا به کافران، از فرجام شوم انان+۲ آیه
  • لعن بر کافران، روا و جایز و مورد درخواست خدا+۲ آیه
  • مُضلّ/ اسماوصفات+۱ آیه
  • جواز نفرین بر کافران+۸ آیه
  • کراهت از حق و چیزهای نازل شده از سوی خداوند موجب نفرین+۱ آیه
  • کفرورزی، از موجبات نفرین خدا+۸ آیه
  • گناه و فسق، از موجبات نفرین+۴ آیه
  • ناخشنودی کافران از پیام وحی، موجب گرفتار شدن انان به نفرین الهی+۱ آیه
  • نفرین خدا بر کافران حقناپذیر+۷ آیه
واژه‌ها