سوره هود، آیه ۶۱ · جزء ۱۲ · صفحه ۲۲۸
وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُّجِيبٌ
و بسوی قوم «ثمود»، برادرشان «صالح» را (فرستادیم)؛ گفت: «ای قوم من! خدا را پرستش کنید، که معبودی جز او برای شما نیست! اوست که شما را از زمین آفرید، و آبادی آن را به شما واگذاشت! از او آمرزش بطلبید، سپس به سوی او بازگردید، که پروردگارم (به بندگان خود) نزدیک، و اجابتکننده (خواستههای آنها) است!»
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۹ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
تفسیر (۹)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۶۱–۶۸ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۶۱–۷۶ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۶۱ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۶۱ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۶۱ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۶۱ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۶۱ - تفسیر روان جاوید
آیات ۶۱–۶۸ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۶۱
روایات و احادیث
۲۵- «جاء رجل من أهل الشام إلى على بن الحسین(ع) فقال: أنت على بن الحسین؟ قال: نعم ، قال: أبوک الذى قتل المؤمنین؟ ... فقال: ویلک کیف قطعت على أبى أنه قتل المؤمنین ؟ قال: قوله: إخواننا قد بغوا علینا فقاتلناهم على بغیهم. فقال: ویلک أما تقرأ القرآن؟ قال: بلى. قال: فقد قال الله تعالى ... «و إلى ثمود أخاهم صالحاً» أفکانوا إخوانهم فى دینهم أو فى عشیرتهم؟ قال له الرجل: لا بل فى عشیرتهم. قال(ع): فهؤلاء إخوانهم فى عشیرتهم و لیسوا إخوانهم فى دینهم ... ; [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۲۰، ح ۵۳; بحارالأنوار، ج ۳۲، ص ۳۴۵، ح ۳۲۹.] مردى از اهل شام نزد على بن الحسین(ع) آمد و گفت: تو على بن الحسین هستى؟ فرمود: آرى. او گفت: پدرت کسى است که مؤمنین را کشت ...، فرمود: واى بر تو چگونه حکم قطعى کردى که پدرم مؤمنین را کشت؟ آن شخص گفت: سخن او (أمیرالمؤمنین(ع)) که گفت:برادران ما علیه ما سرکشى کردند، پس ما هم به خاطر این سرکشى باآنان جنگ کردیم؟فرمود: واى بر تو! آیا قرآن نمى خوانى؟ گفت: چرا، فرمود: خداوند مى فرماید: «... و إلى ثمود أخاهم صالحاً» آیا صالح برادر دینى قوم ثمود بود یا برادر فامیلى آنان؟ گفت: برادر فامیلى آنان بود. فرمود: اینان نیز برادران فامیلى بودند نه برادران دینى ...».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۱۴)
- پدید امدن انسانها از زمین، ایه خدا
- توانمندی انسانها بر ابادانی زمین، ایه خدا
- خدا، ارایه دهنده ایات خود برای اثبات نبوّت انبیا+۴ آیه
- احتجاج صالح(علیه السلام) در برابر قوم مشرک و بتپرست خود، به افرینش انسان از سوی خداوند و استعدادبخشی او به ادمیان برای ابادانی زمین، برای تشویق انان به عبادت خدا و استغفار به درگاه او+۲ آیه
- احتجاج صالح(علیه السلام) در برابر قومش، به وجود دلیل روشن (ناقه) برای اثبات نبوّت خویش+۳ آیه
- برانگیختن عواطف و برخورد ملاطفتامیز، از روشهای احتجاج+۴ آیه
- ضرورت اخلاص در عبادت+۲ آیه
- فراخوانی مردم به عبادت خالصانه برای خدا، از سوی انبیا+۱ آیه
- اخوّت قومی میان صالح پیامبر(علیه السلام) با قوم خویش+۲ آیه
- صالح(علیه السلام)، برحذر دارنده قوم خود از هرگونه ازاررسانی به شتر خود+۵ آیه
- تهدید ثمودیان از سوی صالح(علیه السلام)، به عذاب و کیفرسخت الهی در صورت رساندن هرگونه اذیّت بهناقه+۵ آیه
- بدگمانی قوم ثمود به دعوت صالح(علیه السلام)، ناشی از منطق ارتجاعی انان+۳ آیه
- استغفار به درگاه خداوند، زمینهساز امرزش گناه
- لزوم استغفار مشرکان از شرک خود، توام با توبه و بازگشت به خدا+۵ آیه
- پسندیده بودن طلب امرزش از خدا و انگاه توبه از گناهان+۳ آیه
- ترک استغفار از عوامل نابودی امّتهای پیشین+۵ آیه
- دعوت پیامبران از مشرکان برای استغفار+۶ آیه
- توجّه به افرینندگی خدا، سبب استغفار از درگاه او
- پیروی کورکورانه قوم صالح از سران ثروتمند و فریبکار، مانع امرزشطلبی انان+۱ آیه
- قریب
- مجیب
- امکان سه روز زنده ماندن، قوم صالح پس از پی کردن شتر+۱ آیه
- کسب و کار (مورد تشویق و تاکید خداوند و) تامینکننده نیاز اقتصادی انسان
- خداوند، اله حقیقی و یگانه+۱ آیه
- هشدار صالح(علیه السلام) به قوم ثمود، از گرفتارشدن به عذاب درصورت ازار رساندن به شتر وی+۲ آیه
- اثرناپذیری و سرپیچی قوم صالح از انذارهای الهی، با پی کردن ناقه+۳ آیه
- هشدار صالح(علیه السلام) به قوم ثمود، از گرفتارشدن به عذاب درصورت ازار رساندن به شتر وی+۲ آیه
- خاک، از عناصر افرینش انسان
- گروهی از مردم قوم ثمود، مؤمن به صالح(علیه السلام) و رسالت وی+۴ آیه
- قوم ثمود، مردمی بتپرست+۳ آیه
- مبارزه پیگیر صالح(علیه السلام) برای منع قوم ثمود از بتپرستی+۱ آیه
- تبلیغ در میان قوم خود، دارای اولویت برای پیامبران+۴ آیه
- استفاده از تهییج عواطف، در مسیر تبلیغ معارف الهی+۵ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۶ آیه
- استغفار، راهی برای تقرّب به درگاه الهی
- توبه، راهی برای تقرّب به خداوند
- عبودیّت و پرستش خدای یگانه، مایه تقرّب به او
- تقلید کورکورانه، مانع پذیرش توحید+۲ آیه
- تقلید از گذشتگان، موجب شرکورزی به خدا+۲ آیه
- پیروی کورکورانه از گذشتگان خود، مانع امرزشطلبی در پیشگاه خدا+۱ آیه
- پایبندی قوم ثمود به تقلید از اداب و رسوم نیاکان خویش+۳ آیه
- دعوت صالح(علیه السلام) از قوم ثمود، برای توبه به درگاه خداوند
- استغفار در برابر خداوند یگانه، زمینهساز توبه به درگاه او+۳ آیه
- عبادت خداوند یگانه، زمینهساز توبه به درگاه او+۲ آیه
- عقیده به خداییگانه، مقتضی امرزشخواهی ازاو
- عقیده به خدای یگانه، مقتضی توبه و بازگشت به او
- عقیده به خدای یگانه، مقتضی عبادت خدای یگانه+۱ آیه
- اعراض کفّار مشرک از توحید و یکتاپرستی+۱ آیه
- افرینش انسان، دلیلی بر توحید در خالقیّت
- انحصار الوهیّت و معبود به حق، در ذات خدای یگانه+۱ آیه
- افرینش انسان، دلیل وحدت الوهیّت در جهان هستی
- خداوند یکتا، تنها معبود شایسته برای عبادت+۲ آیه
- اعتقاد به معبود و خدای یگانه، مقتضی توحید عبادی+۱ آیه
- افرینش انسان از سوی خدا، دلیلی بر انحصار عبادت برای او
- توحید عملی و عبادی، مبتنی بر توحید نظری+۱ آیه
- دعوت قوم ثمود و مشرکان به توحید، از جانب صالح(علیه السلام)+۳ آیه
- شک و تردید اقوام مشرک، در دعوت توحیدی انبیا+۳ آیه
- مقاومت و جبههگیری مشرکان، در مقابل توحید+۳ آیه
- تقلید کورکورانه از نیاکان، مانع پذیرش پیام توحید+۲ آیه
- تهدید اذیّتکنندگان ناقه صالح، به عذاب و کیفر+۵ آیه
- تهدید ثمودیان از سوی صالح(علیه السلام) به عذاب دردناک، در صورت ازار رساندن به ناقه+۷ آیه
- شتر صالح، از ایات خدا در بین ثمودیان+۷ آیه
- اتمامحجّت صالح(علیه السلام) بر ثمود، با اعطای مهلت محدود به انان+۲ آیه
- اتمامحجّت صالح(علیه السلام) بر ثمودیان، با فرستادن ناقه به سوی انان+۳ آیه
- احتجاج صالح(علیه السلام) در برابر قوم خود، به افرینش انسان از سوی خدا، جهت اثبات توحید عبادی+۱ آیه
- احتجاج صالح(علیه السلام) در برابر قومش، به دلیل روشن (ناقه) برای اثبات نبوت خویش+۳ آیه
- اخوّت قومی، بین ثمود و صالح(علیه السلام)+۴ آیه
- نهی و هشدار صالح(علیه السلام) از ازاررسانی ثمودیان به ناقه+۶ آیه
- بدگمانی قوم ثمود به دعوت صالح(علیه السلام)، ناشی از منطق ارتجاعی انان+۳ آیه
- اعتراف قوم ثمود به ویژگیهای مثبت صالح(علیه السلام)، برای تن دادن ان حضرت به اهدافشان+۱ آیه
- بر باد رفتن امیدهای ثمود درباره صالح(علیه السلام)، به علّت مبارزه او علیه شرک+۱ آیه
- امید واهی ثمودیان به پیروی صالح(علیه السلام)، از رسوم نیاکان انان+۱ آیه
- تقلید قوم ثمود، در بتپرستی از نیاکان خویش+۳ آیه
- تهدید ثمودیان از جانب صالح(علیه السلام) به عذاب بزرگ، در صورت رساندن هرگونه ازار به ناقه+۷ آیه
- خسارت کافران ثمود، در صورت اصرار انان بر ترک ابلاغ توحید، از سوی صالح(علیه السلام)+۱ آیه
- پیامبری و رسالت صالح(علیه السلام) در میان قوم ثمود+۲ آیه
- نهی صالح(علیه السلام) از ضرر رساندن ثمودیان به ناقه+۵ آیه
- پی کردن ناقه صالح، از سوی قوم ثمود+۹ آیه
- دعوت صالح(علیه السلام) از ثمود برای توبه و بازگشت به سوی خدا
- فراخوانی صالح(علیه السلام) از ثمود، برای امرزشطلبی از خداوند+۲ آیه
- قوم ثمود، دارای سرزمینی اباد+۳ آیه
- ثمودیان، مردمی بتپرست و مشرک+۶ آیه
- ثمود، مردمانی ستمگر+۴ آیه
- نزول عذاب بر قوم ثمود، وعدهای راستین و تخلّفناپذیر+۱ آیه
- نابودی و محو اثار زندگانی قوم ثمود، به واسطه عذاب الهی
- گرفتاری ثمود به عذاب الهی، در شب+۳ آیه
- ستمکاری قوم ثمود، موجب گرفتاری انان به عذاب الهی+۳ آیه
- مؤمنان قوم ثمود، مشمول رحمت الهی+۱ آیه
- نجات مؤمنان پیرو صالح(علیه السلام)، از عذاب نازل شده بر قوم ثمود+۳ آیه
- سه روز، مهلتِ ماندن در دنیا برای قوم ثمود، پس از کشتن ناقه صالح+۱ آیه
- جواز احتجاج در اعتقادات و مبانی دینی، از روی دلیل و برهان+۳ آیه
- وجوب استغفار از شرک و کفر+۳ آیه
- وجوب استغفار مشرکان، از پروردگار+۴ آیه
- لزوم توبه از گناهان، به درگاه خداوند+۳ آیه
- وجوب اعتقاد و ایمان داشتن به توحید و وحدانیّت خداوند+۱ آیه
- لزوم عبادت و بندگی خداوند+۱ آیه
- وجوب توحید و اخلاص، در عبادت و بندگی خداوند+۲ آیه
- وجود خاک، قبل از خلقت ادم(علیه السلام)
- توجّه انسان به عنصر خلقت خود از خاک، موجب پرستش و عبادت الهی
- افرینش ادم(علیه السلام)، از خاک
- خداوند، پدیداورنده انسانها از خاک
- ربوبیّت الهی، مقتضی اجابت دعا و پذیرش درخواست بندگان
- ربوبیّت خدا، مقتضی استغفار به درگاه او+۳ آیه
- توبه و بازگشت انسان به خدا، مقتضای ربوبیّت او+۳ آیه
- ربوبیّت خداوند، مقتضی امرزش گری او
- ازاد گذاشتن ناقه صالح برای خوردن و چریدن، درخواست حضرت از قومش+۲ آیه
- نزول عذاب بر قوم ثمود، وعده ای دروغ ناپذیر از سوی خداوند+۱ آیه
- دفاع صالح(علیه السلام) از توحید، در برابر مشرکان زمان خویش+۲ آیه
- خلق ناقه به اعجاز الهی و به دست صالح(علیه السلام)، برای اثبات صدقش در ادّعای رسالت+۵ آیه
- نبوّت، رحمت اعطایی خداوند، به حضرت صالح(علیه السلام)+۱ آیه
- برخورداری پیروان صالح، از رحمت خداوند+۲ آیه
- استعداد زمین، جهت تامین نیازهای انسان
- سؤال انکاری صالح(علیه السلام) از قومش، درباره وجود پناهگاهی غیر از خدا، در صورت عصیان و نزول عذاب+۱ آیه
- سؤال انکاری صالح(علیه السلام) از قومش، درباره وجود پناهگاهی غیر از خدا در صورت عصیان و نزول عذاب+۱ آیه
- گرفتاری برخی از اقوام پیشین به عذاب و هلاکت، در شب هنگام+۱ آیه
- لزوم استغفار از شرک، توام با توبه و بازگشت به خدا+۶ آیه
- شرکورزی، ایینی فاقد پشتوانه علمی و منطقی+۱ آیه
- ارایه معجزات الهی به مردم، دلیلی بر توحید و ردّ شرک+۳ آیه
- شرکورزی، زاییده جهل و نااگاهی انسان+۲ آیه
- مبارزه صالح(علیه السلام) علیه شرکورزی قوم ثمود+۲ آیه
- لزوم استغفار مشرکان از شرک خود، توام با توبه و بازگشت به خدا+۴ آیه
- پسندیده بودن برخورد مؤدّبانه با مشرکان+۲ آیه
- مقاومت مشرکان، در برابر توحید+۳ آیه
- شک و تردید اقوام مشرک، در دعوتهای توحیدی انبیا و پیامهای الهی+۳ آیه
- مشرکان، مستحقّ کیفر و عذاب خداوندی+۳ آیه
- وجود نداشتن هیچ گونه شریک برای خدا+۱ آیه
- شک قوم ثمود، در رسالت صالح(علیه السلام)+۲ آیه
- شک و تردید اقوام مشرک، در دعوت توحیدی انبیا+۳ آیه
- شهر حجر، دارای سرزمینی اباد+۴ آیه
- احتجاج صالح(علیه السلام) به معجزه روشن خود (ناقه) بر حقّانیّت رسالتش در برابر شبهه افکنیهای قوم ثمود+۳ آیه
- افرینش انسان از زمین و قدرت بخشی او برای عمران و ابادانی زمین، از دلایل صالح(علیه السلام)در دعوت به توحید عبادی و استغفار و توبه به درگاه خدا
- قرب خدا به انسان و اجابت کنندگی او، دلیل صالح(علیه السلام)در دعوت ثمودیان به استغفار و توبه
- اخوت قومی میان صالح(علیه السلام) و ثمودیان+۴ آیه
- اطمینان صالح(علیه السلام)، به زیانکار بودن ثمودیان+۱ آیه
- صالح(علیه السلام) شخصیتی مورد توجه و مایه امید در میان ثمودیان، به دلیل ویژگیهای مثبت و استعداد خاص پیش از نبوّتش+۱ آیه
- ایمان گروهی از قوم صالح به ان حضرت+۶ آیه
- ایمان به صالح(علیه السلام)، سبب نجات پیروان او از عذاب خفت اور+۳ آیه
- متکی بودن دعوتهای صالح(علیه السلام) بر دلیل و معجزه+۷ آیه
- متکی بودن دعوت های صالح(علیه السلام) بر استدلال و برهان+۲ آیه
- امیخته بودن دعوتهای صالح(علیه السلام) با تحریک احساسات و عواطف مخاطبان و لحن مهربانانه و محبّت امیز+۵ آیه
- اظهار شک و تردید در تعالیم و دعوتهای صالح از جانب قومش، به رغم توام بودن انها با دلیلهای روشن+۲ آیه
- صالح(علیه السلام) مورد عتاب و سرزنش قومش، به سبب دعوت انان به یکتا پرستی و نفی خدایان دروغین+۱ آیه
- دعوت صالح(علیه السلام) از ثمودیان برای استغفار و امرزش خواهی از خدا+۲ آیه
- دعوت صالح(علیه السلام) از قوم ثمود، برای توبه و بازگشت به سوی خدای یکتا
- دعوت به پرستش خدای یکتا، مهم ترین و نخستین پیام صالح(علیه السلام) به ثمودیان+۳ آیه
- صالح(علیه السلام) از رسولان الهی برای قوم ثمود+۸ آیه
- انکار و نپذیرفتن رسالت صالح(علیه السلام)، سبب نابودی ثمودیان با عذاب الهی+۵ آیه
- محروم شدن صالح(علیه السلام) از هر نوع امداد و کمک الهی، در صورت گناه و مخالفت با دستور خدا+۱ آیه
- قطعی بودن خسارت و زیان صالح(علیه السلام)، در صورت مخالفت با فرمان خدا و توجّه به خواست کافران قومش (ترک ابلاغ توحید)+۲ آیه
- بهره مندی صالح(علیه السلام) از رحمت خاصّ الهی+۲ آیه
- تلاش صالح(علیه السلام) در جهت زدودن شرک و چندگانه پرستی از میان قوم ثمود+۱ آیه
- صالح(علیه السلام)، پیامبری مهربان و دلسوز برای قوم خود+۸ آیه
- ناقه صالح، معجزه وی برای اثبات رسالت و نبوّتش+۸ آیه
- ناقه صالح، معجزه روشن الهی برای ثمودیان، جهت پی بردن به صدق ادّعای صالح(علیه السلام)+۴ آیه
- هشدار صالح(علیه السلام) به ثمودیان، درباره هرگونه تعرّض به ناقه+۲ آیه
- گرفتاری به عذاب الهی، کیفر هرگونه تعرّض به ناقه صالح+۶ آیه
- تذکّر صالح(علیه السلام) به ثمودیان، درباره ازاد بودن ناقه برای چرا در زمین و روا نبودن تعرّض به ان+۲ آیه
- مالکیّت خدا بر زمین، دلیل صالح(علیه السلام) بر لزوم ازادگزاری ناقه برای چریدن در هر کجای زمین+۲ آیه
- ازادی ناقه صالح برای چریدن، در تضادّ با منافع قوم ثمود+۲ آیه
- ناقه صالح، در معرض کینه و دشمنی قوم ثمود+۸ آیه
- پی شدن ناقه صالح به دست ثمودیان، به رغم تاکید صالح(علیه السلام)بر پرهیز از هرگونه تعرض به ان+۸ آیه
- هم دلی و هم گامی ثمودیان، در کشتن ناقه صالح+۹ آیه
- روحیه ستم گری قوم ثمود، از عوامل کشته شدن ناقه صالح به دست انان+۲ آیه
- ناقه صالح، حیوانی با عظمت و دارای حرمتی خاص، در پیشگاه خداوند+۴ آیه
- قطعی شدن عذاب بر ثمودیان، پس از پی کردن ناقه صالح+۲ آیه
- نابودی ثمودیان، در پی کشتن ناقه صالح+۸ آیه
- نابودی ثمودیان، پس از پی کردن ناقه صالح، تنها پس از سه روز+۴ آیه
- نبوّت صالح(علیه السلام)، نمودی از رحمت الهی به او+۱ آیه
- نبوّت صالح(علیه السلام)، مانع او از مخالفت با فرمان خدا و ترک ابلاغ رسالت الهی+۲ آیه
- نجات صالح(علیه السلام) از عذاب نازل شده بر قوم ثمود+۲ آیه
- کفر قوم ثمود، سبب هلاکت انان با صیحه+۱ آیه
- هلاکت کافران قوم ثمود با صیحه اسمانی، به جهت استکبار و تجاوز از امر الهی+۵ آیه
- پی کردن ناقه صالح از ناحیه قوم ثمود، سبب هلاکت انان با صیحه اسمانی+۳ آیه
- قوم ثمود، مردمانی ظالم و گرفتار عذاب الهی، بر اثر ستمگریهای خویش+۳ آیه
- قوم ثمود، مردمانی ظالم و ستمگر و گرفتار عذاب الهی، با صیحه ای نابودکننده+۲ آیه
- شرک، از مصادیق ظلم+۱ آیه
- سرگذشت اقوامی همانند قوم نوح، قوم عاد و صالح، از حوادث مهم تاریخ بشری+۲ آیه
- تنها خدا، شایسته عبادت+۲ آیه
- عبادت خداوند یگانه، زمینه ساز توبه به درگاه او+۲ آیه
- وجوب پرستش خدای یگانه و پرهیز از پرستش غیر او+۲ آیه
- صالح(علیه السلام)، دعوت کننده قوم خود، به عبادت خالصانه خداوند+۱ آیه
- دعوت صالح(علیه السلام) از قوم ثمود، برای عبادت خدا+۲ آیه
- توجّه به خالقیّت خدا، برانگیزنده انسان به پرستش او
- توانمندی بر خالقیّت و نیز مخلوق نبودن، از نشانه های معبود حقیقی
- پی کردن شتر صالح پیامد عذاب قوم ثمود+۵ آیه
- توانمندی بر عمران و ابادسازی زمین، از نعمتهای ارزشمند و مورد امتنان خداوند
- خداوند، عطاکننده توان استعداد عمران و ابادسازی به انسانها
- اعطای توانمندی و استعداد ابادسازی به انسانها، دلیل لزوم پرستش خدا
- ابادی و عمران زمین، خواست خدا
- قوم ثمود، برخوردار از سرزمینی اباد+۱ آیه
- انسانها، دارای نیروی توانا و کارامد، برای عمران و ابادانی+۱ آیه
- خداوند، منشا ابادانی زمین
- خداوند، خواهان استفاده نمودن انسان، از قدرت و توانمندی خود برای ابادانی زمین
- قدرت انسان بر ابادانی زمین، جلوه ای از الوهیت و خالقیت خداوند
- قریب / اسماوصفات+۱ آیه
- کسب و کار، مورد تشویق و ترغیب خداوند
- اعراض کفرپیشگان مشرک، از توحید و یکتاپرستی+۲ آیه
- روی بر تافتن اصحاب حجر (قوم ثمود) و لجاجتورزی انان در برابر معجزات و ایات الهی، منجرّ به گرفتار شدن انها به صیحه مرگبار+۴ آیه
- مجیب/ اسما و صفات+۱ آیه
- استغفار به درگاه خداوند، زمینه ساز امرزش گناه
- امرزش گناهان بندگان، جلوهای از ربوبیّت خداوند+۳ آیه
- گروهی از مردم قوم ثمود، مؤمن به رسالت صالح علیه السلام+۶ آیه
- صالح علیه السلام پیامبری دلسوز و مهربان نسبت به قوم خویش+۵ آیه
- نبوّت، نمود رحمت الهی بر بندگان+۱ آیه
- نبوّت صالح علیه السلام، نمودی از رحمت الهی+۱ آیه
- صالح علیه السلام، پیامبر قوم ثمود، از نژاد عرب
- نیاکان ثمود مردمی مشرک و بت پرست+۳ آیه
- وجوب استغفار مشرکان از شرک و کفر خود، در پیشگاه پروردگار+۳ آیه
- وجوب توبه از گناهان، به درگاه خداوند+۳ آیه
- وجوب عبادت و بندگی خداوند+۱ آیه
- وجوب اعتقاد و ایمان داشتن به توحید و وحدانیّت خداوند+۱ آیه
- وجوب عقیده به توحید و اخلاص، در عبادت و بندگی+۲ آیه
- معذب شدن ثمودیان در وطن خود (شهر حجر)+۷ آیه
- پی کردن ناقه عامل معذب شدن ثمودیان در وطن خود+۷ آیه