سوره یس، آیه ۵۱ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۴۳
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ
(بار دیگر) در «صور» دمیده میشود، ناگهان آنها از قبرها، شتابان به سوی (دادگاه) پروردگارشان میروند!
معنی کلمات و عبارات
«نُفِخَ»: دمیده شد. مراد نفخه ثانی است که دیگر باره صور برای زندهشدن مردگان زده میشود. «الأجْدَاثِ»: جمع جَدَث، قبر. گور. (نگا: قمر / معارج / ). «یَنسِلُونَ»: میشتابند (نگا: انبیاء / ).
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - با دمیده شدن در صور، انسان هاى موجود در گورها، زنده خواهند شد. «و نفخ فى الصور فإذا هم من الأجداث»
«جدث» (مفرد «أجداث») به معناى قبر و گور است.
۲ - جهان آخرت و رستاخیز انسان ها، با نفخ صور آغاز خواهد شد. «و نفخ فى الصور فإذا هم من الأجداث إلى ربّهم»
۳ - زنده شدن انسان ها در قیامت، بسیار سریع و با سهولت انجام خواهد گرفت. «و نفخ فى الصور فإذا هم من الأجداث إلى ربّهم»
به کار رفتن «إذا»ى فجائیه - که نشانگر آمدن سریع و بدون مقدمه مضمون بعد از آن است - مى تواند بیانگر این نکته باشد که کار برپایى قیامت، براى خداوند بسیار آسان است و به تهیه هیچ مقدمه و زمینه اى نیاز ندارد.
۴ - انسان ها پس از زنده شدن از قبرها، به سوى پروردگار خویش خواهند شتافت. «فإذا هم من الأجداث إلى ربّهم ینسلون»
«نسلان» (مصدر «ینسلون») به معناى گام برداشتن سریع است.
۵ - انسان ها پس از زنده شدن در قیامت، بى هیچ فاصله و تأخیرى براى حسابرسى به پیشگاه خداوند احضار مى شوند. «فإذا هم من الأجداث إلى ربّهم ینسلون»
بیشتر مفسران برآنند که مقصود از حرکت سریع انسان ها به سوى پروردگار، احضار آنان براى حسابرسى است. گفتنى است که به کار رفتن «إذا»ى فجائیه، مى رساند که این حسابرسى بى هیچ فاصله اى پس از نفخ صور انجام خواهد پذیرفت.
تفسیر (۷)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
سرعت احیای اخروی مردگانسهولت احیای اخروی مردگانآغاز قیامتخروج انسان ها از قبرآثار نفخ صورحسابرسی اخروی انسان هااحیای اخروی مردگانحشر اخروی انسان ها
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۸)
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۱ آیه
- تاسّف و حسرت منکران معاد، هنگام زنده شدن، در قیامت+۲ آیه
- اظهار تاسّف و حسرت کافران، هنگام زنده شدن و حضور در پیشگاه پروردگار+۱ آیه
- حشر انسانها در پیشگاه خداوند، بعد از نفخ صور+۲ آیه
- ربوبیّت خداوند، مقتضی بازگشت انسانها به سوی او، پس از زندگی دنیا
- ایجاد صیحه ای سهمگین با نفخ صور، در استانه برپایی قیامت و اغاز رستاخیز+۱ آیه
- خروج هر کسی در قیامت، از قبر خودش+۴ آیه
- بعثت و خروج مردگان از قبور، پس از دمیده شدن در صور
- زنده شدن مردگان و خروج شان از قبور، وعده خدای رحمان و خبر صادق رسولان او+۱ آیه
- خروج مردگان از قبور، در پی یک فریاد عظیم و فراگیر+۲ آیه
- خروج مردگان از قبور و حرکت شتابان انان به سوی پروردگار، در قیامت+۳ آیه
- خروج همه مردگان از قبورشان، در قیامت+۵ آیه
- پنداشتن قبر به منزله خوابگاه از دیدگاه کافران، در پی خروج از ان+۱ آیه
- کافران، متاسّف از خروج خود از قبور، هنگام دیدن وضعیّت وخیم خود در قیامت+۲ آیه
- اعتراف کافران به حقّانیّت بعث و خروج مردگان از قبرها، پس از زنده شدن و خارج شدن از قبورشان در قیامت+۲ آیه
- تعجّب کافران از بعث و خروج شان از قبر، در قیامت+۲ آیه
- تعجّب کافران در قیامت، از حیات دوباره خود+۲ آیه
- معاد، امری جسمانی و روحانی+۷ آیه
- اغاز قیامت و رستاخیز انسانها، از پیامدهای نفخ صور+۳ آیه
- حشر و حرکت شتابان کافران منکر معاد در نزد پروردگار، از پیامدهای نفخ صور+۱ آیه
- خروج انسانها از قبرها و حرکت سریع انها، از پیامدهای نفخ صور دوم+۴ آیه
- خروج از قبر، در پی نفخ صور، مورد وعده خداوند+۱ آیه
- اظهار ندامت و پشیمانی انسانها پس از خروج از قبرها، در پی نفخ صور+۱ آیه
- بروز نفخ صور اول، در حال نزاع و جدال انسانها+۱ آیه
- نفخ صور در هنگام قیامت، به صورت یک صیحه+۵ آیه
- زمان دمیده شدن در صور، از رخداهای روز قیامت+۳ آیه
- وعده انبیا به حشر انسانها، در پیشگاه خداوند+۱ آیه
- وعده خداوند به انسانها، مبنی بر حشر انان در قیامت+۳ آیه