قاموس قرآن:
هلاكت. تردّى: قرار گرفتن در معرض هلاكت. (مفردات). [طه:16]. تو را آن كه به قيامت ايمان ندارد و تابع هوار نفس است از قيامت باز ندارد هلاك مىگردى. [صافات:56]. گفت به خدا قسم نزديك بود هلاكم كنى. [ليل:11]. يعنى چون در معرض هلاكت قرار گيرد مال وى بى نيازش نمىكنند مترّديه به معنى ساقط شده و آن حيوانى است كه از بلندى افكنده شودئ تا بميرد و آن در جاهليت رسم بود كه اسلام آن را ممنوع كرد و در «بحر» گذشت [مائده:3]. در نهج البلاغه خطبه 87 فرموده «وَ ظَهَرَتْ اَعْلامُ الرَّدى» و در دعاى 17 صحيفه آمده «وَ اسْلُكْ بِنا مَنْ التَّقى خِلافَ سَبيلِهِ مِنَ الرَّدى».
گوشت مردار، و خون، و گوشت خوک، و حیواناتی که به غیر نام خدا ذبح شوند، و حیوانات خفهشده، و به زجر کشته شده، و آنها که بر اثر پرتشدن از بلندی بمیرند، و آنها که به ضرب شاخ حیوان دیگری مرده باشند، و باقیمانده صید حیوان درنده -مگر آنکه (بموقع به آن حیوان برسید، و) آن را سرببرید- و حیواناتی که روی بتها (یا در برابر آنها) ذبح میشوند، (همه) بر شما حرام شده است؛ و (همچنین) قسمت کردن گوشت حیوان به وسیله چوبههای تیر مخصوص بخت آزمایی؛ تمام این اعمال، فسق و گناه است -امروز، کافران از (زوال) آیین شما، مأیوس شدند؛ بنابر این، از آنها نترسید! و از (مخالفت) من بترسید! امروز، دین شما را کامل کردم؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم؛ و اسلام را به عنوان آیین (جاودان) شما پذیرفتم- امّا آنها که در حال گرسنگی، دستشان به غذای دیگری نرسد، و متمایل به گناه نباشند، (مانعی ندارد که از گوشتهای ممنوع بخورند؛) خداوند، آمرزنده و مهربان است.
همینگونه شرکای آنها [= بتها]، قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه دادند؛ (کودکان خود را قربانی بتها میکردند، و افتخار مینمودند!) سرانجام آنها را به هلاکت افکندند؛ و آیینشان را بر آنان مشتبه ساختند. و اگر خدا میخواست، چنین نمیکردند؛ (زیرا میتوانست جلو آنان را بگیرد؛ ولی اجبار سودی ندارد.) بنابر این، آنها و تهمتهایشان را به حال خود واگذار (و به آنها اعتنا مکن)!