قاموس قرآن:
(به فتح س) تراشيدن. مثل تراشيدن چوب و پوست و تراشيدن باد خاك روى زمين را (راغب) در صحاح و اقرب آمده «سفنت الشىء سفناً: قشرته» راغب گويد: كشتى را به اعتبار آنكه سطح آب را مىتراشد سفينه گفتهاند. اقرب نيز آن را نقل كرده است. [كهف:71]. اين كلمه چهار بار در قرآن آمده و در سوره عنكبوت آيه 15 ظاهراً مراد كشتى نوح است.
آن دو به راه افتادند؛ تا آن که سوار کشتی شدند، (خضر) کشتی را سوراخ کرد. (موسی) گفت: «آیا آن را سوراخ کردی که اهلش را غرق کنی؟! راستی که چه کار بدی انجام دادی!»
اما آن کشتی مال گروهی از مستمندان بود که با آن در دریا کار میکردند؛ و من خواستم آن را معیوب کنم؛ (چرا که) پشت سرشان پادشاهی (ستمگر) بود که هر کشتی (سالمی) را بزور میگرفت!