عير

تکرارها: ۳آیات: ۳

۰۱۲۳۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۳سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
مشتقات
الْعِيرُ (۲)الْعِيرَ (۱)
قاموس قرآن
«عِیْرَ» چنان که «راغب» در «مفردات» گفته است: به معناى گروه و جمعیتى است که شتران و چهارپایان را براى حمل مواد غذایى با خود مى برند، یعنى به مجموع آنها «عِیْر» گفته مى شود (کاروان); بنابراین سؤال از آنها کاملاً امکان پذیر است، چرا که انسان ها را نیز شامل مى شود و نیازى به تقدیر نیست. بعضى از مفسران گفته اند: «عِیْر» فقط شامل چهارپایان مى شود، در این صورت آیه نیاز به تقدیر دارد، همان گونه که در «قریة» چنین است. قاموس قرآن: كاروان. [يوسف:94]. راغب گويد: غير به گروهى گفته مى‏شود كه بارهاى طعام دارند و آن اسم مردان و شتران حامل طعام است هرچند گاهى در يكى هم استعمال مى‏شود. نگارنده گويد: در آيه فوق در مطلق كاروان اعم از مردان و شتران به كار رفته و در آيه [يوسف:70]. در مردان كاروان، زيرا سرقت در اشخاص صادق است نه در شتران يعنى اى كاروانيان شما دزدانيد و در آيه [يوسف:82]. مراد شتران است و «اهل» هم در قريه و هم در العير مستتر است يعنى از اهل شهرى كه در آن بوديم و از اهل كاروان كه در آن آمديم بپرس. «العير» فقط سه بار در قرآن مجيد آمده است كه گفته شد.

آیات (۳)

یوسف · ۷۰

فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ

و هنگامی که (مأمور یوسف) بارهای آنها را بست، ظرف آبخوری پادشاه را در بارِ برادرش گذاشت؛ سپس کسی صدا زد؛ «ای اهل قافله، شما دزد هستید!»

یوسف · ۸۲

وَاسْأَلِ الْقَرْيَةَ الَّتِي كُنَّا فِيهَا وَالْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنَا فِيهَا وَإِنَّا لَصَادِقُونَ

(و اگر اطمینان نداری،) از آن شهر که در آن بودیم سؤال کن، و نیز از آن قافله که با آن آمدیم (بپرس)! و ما (در گفتار خود) صادق هستیم!»

یوسف · ۹۴

وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْلَا أَن تُفَنِّدُونِ

هنگامی که کاروان (از سرزمین مصر) جدا شد، پدرشان [= یعقوب‌] گفت: «من بوی یوسف را احساس می‌کنم، اگر مرا به نادانی و کم عقلی نسبت ندهید!»