قاموس قرآن:
(بر وزن فرس) [حجر:53]. گفتند: نترس ما به تو پسر دانائى را مژده مىدهيم كه متولد خواهد شد طبرسى فرموده: وجل، فزع، خوف، يك چيز اند. وَجِل: (به فتح واو و كسر جيم) ترسان و خائف [مؤمنون:60]. و دلهايشان ترسان است كه آنها به سوى پروردگارشان بر مىگردند. [حجر:52]. گفت ما از شما ترسانيم. * [انفال:2]. ظاهرا اين خوف مثل خشيت در اثر تعظيم خداست راغب وجل را احساس خوف گفته و آن در اين آيه بهتر تطبيق مىشود. يعنى: اهل ايمان آنهااند كه چون خداياد شود دلهاى آنان احساس خوف كند.
مؤمنان، تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهاشان ترسان میگردد؛ و هنگامی که آیات او بر آنها خوانده میشود، ایمانشان فزونتر میگردد؛ و تنها بر پروردگارشان توکل دارند.
همانها که چون نام خدا برده میشود، دلهایشان پر از خوف (پروردگار) میگردد؛ و شکیبایان در برابر مصیبتهایی که به آنان میرسد؛ و آنها که نماز را برپا میدارند، و از آنچه به آنان روزی دادهایم انفاق میکنند.